Wraz z zawarciem związku małżeńskiego i poczęciem potomstwa rodzina jest pod ochroną prawną. Z racji tego Sąd rozwody w trakcie procesu postanawia o przeprowadzeniu badania przez Opiniodawczy Zespół Specjalistów bowiem wyjaśnić na początku, czym jest OZSS, aby zrozumieć istotę działalności tego organu i roli jaką odgrywa w trakcie rozwodu. OZSS oznacza Opiniodawczy Zespół Specjalistów Sądowych. Dawniej funkcjonowały pod nazwą „RODK”, czyli Rodzinne Ośrodki Diagnostyczno-Konsultacyjne. Utworzone są przez Sądy Okręgowe. W ich składzie znajdują się specjaliści z zakresu pedagogiki, psychiatrii bądź psychologii. Są to osoby, które ukończyły studia wyższe z powyższych dziedzin i uzyskały dyplom kwalifikujący do wykonywania tego głównych zadań OZSS zaliczyć należy sporządzanie opinii na podstawie wykonanych badań we wszelkich sprawach opiekuńczych i rodzinnych dotyczące małoletnich. Badaniami objęte są osoby wskazane w zleceniu sądu. Często dotyczą szczegółowych aspektów wskazanych przez Sąd rozwodowy. Albowiem zgodnie z art. 278 Kodeksu Postępowania Cywilnego w sytuacjach, których Sąd po wysłuchaniu stron nie posiada wystarczających informacji, aby podjąć rozstrzygniecie może postanowić o dopuszczeniu dowodu z badania biegłego i dołączyć do akt pisemną opinię sporządzoną przez pomiędzy rodzicami a rozwódSąd rozwodowy zleca przeprowadzenie badania przez OZSS najczęściej jeśli występuje konflikt pomiędzy rodzicami, szczególnie dotyczące małoletnich dzieci. Jest to bardzo ważny dowód w sprawie ponieważ ukazuje Sądowi istotne aspekty dla ochrony interesu dziecka. Najczęściej dotyczą sprawowania władzy rodzicielskiej po orzeknięciu rozwodu, uregulowania kontaktów z drugim rodzicem oraz ustalenia miejsca zamieszkania. Analizowane są relacje dziecka z obydwojgiem rodziców, ale odrębnie, z rodzeństwem, formy spędzania czasu wolnego, ogólny kontakt emocjonalny z danym rodzicem i ustalenie który z nich posiada lepsze gwarancje opiekuńczo-wychowawcze, a także czy postępuje zgodnie z dobrem zaznaczyć, iż strony są zobowiązane do osobistego stawienia na termin badania. Jednakże, jeśli dana osoba nie będzie w nim uczestniczyła, nie podlega żadnej karze. Sąd rozwodowy podczas wydawania rozstrzygnięcia bierze pod uwagę niestawiennictwo i orzeka na korzyść strony, która brała udział w badaniu. Termin badania ustala Sąd, po czym zawiadamia strony, zazwyczaj za pomocą pisma sądowego o dacie i miejscu przeprowadzenia badań, a także osoby do której mają się wygląda badanie dziecka przez biegłego sądowego?Badanie dziecka przez specjalistę w procesie rozwodowym przebiega następująco: Specjalista zapoznaje się z aktami sprawy, a także przygotowuje się do badania: organizuje badanie uwzględniając warunki, dokładne miejsce spotkania;Następnie następuje badanie w którym nie uczestniczy sędzia prowadzący sprawę, żaden pracownik Sądu, ani ustanowieni w sprawie pełnomocnicy. Biorą w nim udział wyłącznie strony wraz z małoletnim dzieckiem. Obejmuje ono przeprowadzenie rozmów, testów psychologicznych oraz innych szczegółowych badań. Trwa ono kilka godzin. W zależności od złożoności sprawy. Na początku spotkania specjaliści przedstawiają podstawowe informacje dotyczące przebiegu badania i obowiązujące zasady. Następnie zostaje przeprowadzona rozmowa wstępna wraz z rodzicami/ opiekunami prawnymi. Biegli w ich trakcie obserwują relacje pomiędzy rodzicami i dzieckiem, ich zachowaniem. Ponadto zapoznają się ze wszelkimi dokumentami, które przyniosły strony na badanie. Szczegółowe badanie dziecka odbywa się bez obecności rodziców. Ma to na celu zapewnienie mu swobody, komfortu, aby dziecko nie czuło się skrępowane i powiedziało to, co uważa za stosowne, bez odczuwania presji rodzica. W każdym momencie może ono zwrócić się rodzica, gdyż jest w budynku i nie oddala się od miejsca spotkania. Podczas badania jednego rodzica, drugi w wyznaczonym do tego miejscu spędza czas z dzieckiem. Czynność ta jest istotna, ponieważ podlega obserwacji, aby oszacować relacje z dzieckiem i posiadane wychowawcze kompetencje każdego z rodziców. Badanie małżonków zazwyczaj odbywa się osobno. Jednakże w wyjątkowych sytuacji, aby skonfrontować zbiegłe informacje obydwoje uczestniczą w spotkaniu;Po przeprowadzeniu badania zostaje wyda opinia zawierająca szczegółowy opis sytuacji rodzinnej. Uwzględniają oni w nim informacje o rodzicach (wieku, posiadane wykształcenie, czy dana osoba ma jakieś nałogi, stan zdrowia każdego małżonka i cechy osobowości, a także kwestie dotyczące relacje stron i ich więzi z dzieckiem. Ponadto wskazują w niej informacje o sytuacji dziecka, jego stanie zdrowia, rozwoju, zorientowania w sytuacji rodzinnej). Zawiera również zaproponowaną przez specjalistów formę kontaktów, aby była zgodna z dobrem biegłego sądowego w sprawach o opiekęWażne!Strona, która nie zgadza się z treścią opinii bądź wydanymi przez biegłych wnioskami ma możliwość zgłoszenia zarzutów i wnieść o wydanie poszerzonej opinii uzupełniającej. Czynność tę strona może dokonać w formie ustnej na rozprawie albo pisemnej poprzez dołączenie do akt sprawy pisma procesowego. Uzupełnienie informacji następuje poprzez wezwanie ich na termin kolejnej rozprawy podczas której przedstawiają ponownie swoje stanowisko. Ponadto każda ze stron ma możliwość zadania pytania, na które biegły zobowiązany jest odpowiedzieć. Po drugie Sąd rozwodowy może postanowić o pisemnym uzupełnieniu opinii biegłego, które po dokonanej czynności dostarcza do Sądu. Następnie przesyła ją stronom postępowania, aby mogli się ponownie przygotować dziecko do badania biegłego sądowego w OZSS?Warto zabrać coś do jedzenia i picia, gdyż badanie trwa kilka godzin. By dziecko nie czuło się znudzone warto zabrać ze sobą ulubioną zabawkę bądź inną rzecz;Należy poinformować dziecko o tym, że będzie przeprowadzone badanie, w jakim celu i ewentualnym przebiegu tego zdarzenia;Warto także przedstawić wszelkie dokumenty dotyczące rozwoju dziecka, jego, książeczkę zdrowia, inne opinie o dziecku, a także niezbędne zaświadczenia;Rozplanować to, co się chce przekazać w trakcie badania, najważniejsze, informacje o sobie i dziecku, formach spędzonego czasu wolnego z dzieckiem, jego zainteresowaniach, relacjach z rodzicami oraz istotnych wydarzeniach z życia rodziny, które mogą mieć wpływ na wydaną długo czeka się na badania w OZSS?Na badanie OZSS czeka się średnio od 6 miesięcy do roku, czasem nawet długo trwa takie badanie?Badanie OZSS zwykle od godziny do nawet trzech godzin. Czas zależy od jego przebiegu i praktyki stosowanej w danym przez biegłego sądowego OZSS – ile kosztuje? Nie ma reguły, jednak uśredniając jest to wydatek od 300 zł do 1000 zł. Wszystko zależy od nakładu pracy psychologów i pedagogów w przypadku konkretnej opinii. Za badanie najczęściej płacą oboje rodzice – sąd rozdziela koszty po połowie między stronami sprawy.
Badanie śladów – sprawy o dziedziczenie lub wyjaśnienie przebiegu zdarzenia. Innym zadaniem psychologa sądowego jest badanie śladów, na przykład w okolicznościach samobójstwa bądź sprawdzenie autentyczności testamentu. Psycholog określa wtedy czy istnieje prawdopodobieństwo tego, że testament został sfałszowany lub czy denat
Opiniowanie sądowo-psychiatryczne i sądowo-psychologiczne na potrzeby postępowania sądowego należy do biegłych sądowych, lekarzy psychiatrów i psychologów klinicznych. Kodeks postępowania karnego dopuszcza możliwość zwrócenia się o opinię do instytucji naukowej lub specjalistycznej, jednak na pierwszym miejscu stawia możliwość zasięgnięcia opinii biegłego psychiatry i psychologa klinicznego. Zazwyczaj opinia sądowo- psychiatryczna na użytek postępowania sądowego jest opinią biegłego lekarza psychiatry i biegłego psychologa klinicznego. Biegli mogą wydać odrębne opinie, jak również może to być kompleksowa opinia psychiatryczno-psychologiczna. Za najbardziej optymalny wariant uznaje się konieczność współpracy biegłych psychologa i psychiatry. Zaletą takiego postępowania jest zachowanie jednolitości metodologicznej w diagnozowaniu stanu psychicznego i formułowaniu opinii. Opiniowanie psychiatryczno-sądowe i psychologiczno-sądowe dotyczy opiniowania w sprawach karnych i cywilnych. Opiniowanie sądowo-psychiatryczne i psychologiczne w sprawach karnych Dotyczy: Poczytalności w znacznym stopniu ograniczonej i niepoczytalności osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa. Obowiązkiem biegłego jest potwierdzenie lub zaprzeczenie obecności choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznej i odniesienie się do kwestii rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem w chwili popełnienia czynu. Popełnienie przestępstwa w stanie silnego wzburzenia, które podlega mniejszej karze. Biegły psycholog ocenia poczytalność związaną ze stanem silnego wzburzenia. Ocena pobudek sprawcy przestępstwa. Ocena wiarygodności zeznań. Ocena zdolności świadka do prawidłowego postrzegania, zapamiętywania postrzegań i odtwarzania. Zastosowania środków zabezpieczających wobec osób chorych psychicznie i osób niepoczytalnych. Opiniowania w sprawach nieletnich, którzy popadli w konflikt z prawem bądź z zasadami współżycia społecznego. Badanie ma na celu ocenę stanu zdrowia psychicznego nieletniego w chwili dokonania czynu zabronionego i zdecydowanie o ewentualnej potrzebie zastosowania wobec niego odpowiednich środków leczniczo-wychowawczych. Opiniowanie w stanach upicia alkoholowego np. dotyczy analizy obrazu i podłoża psychopatologicznego upicia w czasie popełnienia czynu np.: czy ma podłoże organiczne, atypowe, co może mieć decydujące znaczenia dla poczytalności. Psychiatra sądowy – opiniowanie w sprawach cywilnych. Biegły psycholog i psychiatra w sprawach cywilnych najczęściej ocenia zdolność do działań prawych w różnych stanach psychicznych. Od sprawności psychicznej, bowiem zależy: ocena skutków prawnych podjętych przez osobę czynności prawnych, możliwość funkcjonowania w określonych sytuacjach społecznych i prawnych oraz prowadzenie własnych spraw w obrocie cywilnoprawnym. Każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną. Możliwe jest ograniczenie zdolności prawnej. Dotyczy ono wyłącznie określonych rodzajów praw i obowiązków np. pozbawienia praw rodzicielskich. Pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się w chwili uzyskania pełnoletności. Nie mają zdolności do czynności prawnej osoby, które nie ukończyły13 lat i ubezwłasnowolnione całkowicie. Opiniowanie psychiatryczno-psychologiczne może dotyczyć zdolności do kierowania swoim postępowaniem, orzeczenia o ubezwłasnowolnieniu częściowym lub całkowitym. Podstawą ubezwłasnowolnienia może być potrzeba ochrony osoby, której ubezwłasnowolnienie ma dotyczyć np. ochrony majątku lub załatwianiu jej spraw osobistych. Ani choroba psychiczna, ani upośledzenie umysłowe nie wpływają bezpośrednio na zdolność do czynności prawnych i nie przesądzają o ubezwłasnowolnieniu. Opiniowanie psychiatryczno-psychologiczne dotyczące oświadczenia woli, zdolności do świadomego powzięcia decyzji i oceniające psychiczną swobodę działania. Złożenie oświadczenia woli jest podstawą wszelkich działań prawnych np. zawieranie umów, zaciąganie zobowiązań niematerialnych typu zawarcie związku małżeńskiego oraz sporządzanie testamentu. Istnieją sytuacje, w których może wystąpić wada oświadczenia woli, stany faktyczne uzasadniające pozbawienie oświadczenia woli skuteczności prawnej (nieważności). Oznacza to, że brak świadomości lub brak swobody w wyrażeniu woli i powzięciu decyzji powoduje, że bezwzględnie nieważne jest oświadczenie woli złożone przez osobę. Dotyczy to szczególnie choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego lub innego zaburzenia czynności psychicznych nawet, jeśli jest ono przejściowe. Brak świadomości nie oznacza dosłownie utraty świadomości, charakteryzuje się brakiem rozeznania, niemożności zrozumienia własnych działań i innych, jest niezdawaniem sobie sprawy ze znaczenia postępowania. Zadaniem biegłego psychiatry i psychologa jest ocena, czy osoba mogła świadomie i swobodnie podjąć określoną decyzję i wyrazić swoją wolę. Są to najczęstsze pytania stawiane przez sąd w sprawach testamentowych. Opiniowanie psychiatryczno-psychologiczne może dotyczyć zawarcia małżeństwa bądź jego unieważnienia w kontekście zdolności do zawarcia małżeństwa, które podlega regulacji Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, i jest związane z chorobą psychiczną bądź upośledzeniem. Może dotyczyć rozwodu, na przykład w sytuacji trwałego i zupełnego rozkładu pożycia będącego wynikiem długotrwałej i poważnej choroby psychicznej. Opiniowanie psychiatryczno-psychologiczne w przypadku postępowania sądowego w sprawach rodzinnych i opiekuńczych. Sądy Rodzinne i Opiekuńcze mają ustawowy obowiązek zwracania się do biegłego psychologa sądowego w sprawach dotyczących osób małoletnich, poniżej 18 roku życia. Opiniowanie w sprawach rodzinnych i opiekuńczych jest kompleksową diagnozą systemu rodzinnego. Zazwyczaj dotyczy spraw rozwodowych np.: Czy orzeczenie o rozwodzie nie zagrozi dobru dziecka. Uregulowanie władzy rodzicielskiej w związku z rozwodem rodziców, który z rodziców lepiej będzie wykonywał władzę rodzicielską. Ograniczenia lub pozbawienia władzy rodzicielskiej. Przywrócenie władzy rodzicielskiej Sposobu uregulowania kontaktów z drugim rodzicem lub innymi osobami, jak mają przebiegać kontakty dziecka z rodzicem niesprawującym nad nim pieczy i władzy. Czy dla dobra dzieci można dopuścić do ich rozdzielenia. Ocena kompetencji wychowawczych rodziców, kwalifikacji kandydatów do pełnienia określonej roli lub wywiązywania się z obowiązków w sprawie dotyczącej pieczy zastępczej. Ocena więzi uczuciowej między dzieckiem a określonymi członkami rodziny Czy dziecko jest lub było obiektem manipulacji jednego z rodziców. Oceny zdolności przedstawienia przez dziecko w sądzie swoich oczekiwań. Sąd i Prokurator może zwrócić się do psychologa sądowego w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego, w celu ugodowego i satysfakcjonującego obie strony rozwiązania zaistniałego konfliktu karnego lub w sprawach z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego. Badania psychologiczne jako główny dowód w sprawie . Postępowania o ustalenie opieki nad dzieckiem, co oczywiste, najczęściej wiążą się ze sprawami rozwodowymi. To właśnie wtedy sędzia zaleca badania psychologiczne dziecka, które odbywają się pod okiem biegłego psychologa. Badanie OZSS jest badaniem bardzo istotnym, jeśli chodzi o uregulowanie kwestii rodzinnych, dlatego warto dobrze przygotować się do niego. Warto mieć również świadomość tego, jak wyglądają poszczególne metody badawcze i jaki jest ich cel. Dlatego dziś przygotowałam wpis dotyczący obserwacji. Podczas badania specjaliści zwracają uwagę nie tylko na wypowiedzi rodziców. Biorą pod uwagę także ich zachowanie, relacje między nimi i zachowanie wobec dzieci. Kwestie, które poruszam w tym wpisie to: jakie są rodzaje metod badawczych, płaszczyzny obserwacji, czy w badaniu powinno brać udział rodzeństwo. Rodzaje metod badawczych Uregulowania prawne wskazują dwa rodzaje metod. Do podstawowych metod badawczych zalicza się: obserwację, analizę akt sprawy, wywiad. Istnieją jeszcze inne metody w postaci kwestionariuszy i testów. Zgodnie z przepisami są traktowane jako metody pomocnicze. Obserwacja należy do podstawowych metod badawczych, więc jest stosowana w każdym procesie diagnostycznym w OZSS. Nie można zatem wydać żadnej opinii bez obserwacji. Jest to metoda, dzięki której można wypowiedzieć się na temat więzi między rodzicami a dzieckiem, a także ich postaw. Są sytuacje wyjątkowe, kiedy badanie przeprowadza się bez obserwacji. Kiedy do tego dochodzi? Wtedy, kiedy osoba odmówi udziału w badaniu bądź nie stawi się na nie bez usprawiedliwienia. W takim przypadku specjalista zadaje sądowi pytanie czy może wydać opinię na podstawie posiadanego materiału tj. po analizie akt sprawy. Zgoda organu jest tutaj konieczna, gdyż biegły/specjalista nie może zadecydować o tym samodzielnie. Obserwacja i jej płaszczyzny Obserwacja jest prowadzona na dwóch płaszczyznach. Pierwsza forma to obserwacja ogólna. Obserwację prowadzi się cały czas, czyli od momentu wejścia do OZSS – obserwuje się to: jak ubrane jest dziecko, z kimś przyszło dziecko, jak dziecko reaguje na drugiego rodzica, czy dziecko odnajduje się w nowej sytuacji. Obserwacja ta nie jest skonkretyzowana, jednak druga płaszczyzna obserwacji dotyczy całej rodziny. Dotyczy to wspólnych zabaw, interakcji czy przebywania w jednym pomieszczeniu. Dzięki tej formie obserwacji można dowiedzieć się: jaka jest postawa dziecka wobec rodzica, jakie są więzi między rodzicami a dzieckiem, jak wyglądają więzi między jednym a drugim rodzicem. Obserwacja ta jest obserwacją kierunkową, która może dać wiele wniosków. Dzieci bowiem nie potrafią ukrywać swoich odczuć czy zachowania – reagują spontaniczne, więc widać jego reakcję na rodziców, jaki mają do nich stosunek. W tej obserwacji widać również jak rodzice zwracają się do dziecka. Stanowi podstawę wydawania opinii, choć nie można wydać jej wyłącznie na podstawie obserwacji. Obserwacja jest przeprowadzona w dwóch kategoriach: zachowanie wszystkich członków rodziny podlega procesowi diagnostycznemu, jeden rodzic jest obserwowany w interakcji z dzieckiem bądź dziećmi. Jest to zależne od decyzji osoby prowadzącej badanie. Jest to podyktowane warunkami lokalowymi, czasem prowadzenia badania lub liczebnością rodziny. Specjaliści czasami prowadzą obserwację rodzica z dziećmi, a nie z każdym dzieckiem osobno. Są ośrodki, które właśnie w ten sposób przeprowadzają to badanie. Jeśli biegły podejmuje decyzję o tym, że obserwacja będzie dotyczyć rodzica i jego relacji z każdym z dzieci osobno, to wówczas obserwacja drugiego rodzica musi odpowiadać tym samym kryteriom. Czy można nagrywać badania w OZSS Otrzymuję od Was pytania odnośnie tego czy można nagrywać badania w OZSS, jak również spotykam się z sytuacją, kiedy rodzice posiadają nagrania z przeprowadzonych badań. Mogę powiedzieć, że nigdy nie podjęłam się takiego działania. Zgodnie z przepisami prawa nie można nagrywać procesu diagnostycznego przeprowadzonego w OZSS. Uprawnień do nagrywania badań prowadzonych w OZSS nie posiadają ani badani rodzice, ani specjaliści OZSS. Jak przygotować się do obserwacji przez specjalistów OZSS Obserwacja odbywa się niemal czas, a kontrolowanie swojego zachowania tak długo jest niemożliwe. Przygotowując się do obserwacji, jeśli masz dobry kontakt z dzieckiem, to będzie to widoczne podczas obserwacji. Sytuacja jest bardziej skomplikowana, jeśli relacja rodzica z dzieckiem jest zaburzona. Wówczas diagnoza może być utrudniona lub osłabienie więzi jest widoczne. Kiedy jesteś rodzicem nieuczestniczącym w życiu dziecka często, powinieneś zadbać o inny materiał dowodowy oraz przedstawienie swojego stanowiska, dlatego, że obserwacja może nie pokazać wszystkich aspektów. 📒 Przygotowałam e-book ze zbiorem ponad 190 pytań podzielonych na 18 kategorii, które możesz wykorzystać w swoim wniosku. W pakiecie znajduje się również wzór wniosku do sądu o badanie i rozszerzenie tezy dowodowej. Kluczowe pytania do badania OZSS i biegłych psychologów Czy w badaniu powinno brać udział rodzeństwo W standardowej sytuacji, kiedy rodzeństwo przebywa w jednym środowisku rodzinnym, podlegają badaniu. Często rodzeństwo jest wyłączone z tego badania wówczas, kiedy jest pełnoletnie i nie zamieszkuje już w domu. Jeśli jednak sąd postanowi inaczej ze względu na wyjątkowa sytuacje, wówczas i dorosłe rodzeństwo może uczestniczyć w badaniu OZSS. Jeśli potrzebujesz konsultacji w sprawie opinii lub przygotowania do niej zarzutów, skontaktuj się ze mną: 📩 bajsarowicz@ 📲 Zapraszam Cię na moją stronę na Facebooku: Pozdrawiam Magdalena Bajsarowicz Prawnik & Psycholog sądowyTo byłoby fatalnym przeżyciem dla dziecka. Celem wizyty Policji jest spisanie notatki z przebiegu zdarzenia, która będzie służyła Ci jako dowód. Jeśli sprawy posuną się bardzo daleko, to możesz zawnioskować o przeprowadzenie dowodu z badania matki lub dziecka przez psychologa. Specjalista oceni jaki jest wpływ matki na dziecko iW tym artykule przedstawiam 10 podstawowych informacji o Opiniodawczych Zespołach Specjalistów Sądowych. Analizowałam dziesiątki opinii przygotowanych przez Ozss. Zarówno tych które sporządzane były w postępowaniach prowadzonych przez moją kancelarię Centrum Spraw Rozwodowych. Jak i tych, do których przygotowywałam zarzuty. Dlatego oprócz informacji formalnych, znajdziesz również te praktyczne. Oprócz artykułu dostępny jest film na moim kanale youtube Magdalena Bajsarowicz Prawnik & Psycholog sądowy: 10 najważniejszych informacji o OZSS Przeprowadzę Cię przez każdy z etapów związany z badaniem. 1. Opiniodawcze Zespoły Specjalistów Sądowych to w skrócie OZSS. Dawniej funkcjonowały jako RODK czyli Rodzinne Ośrodki Diagnostyczno Konsultacyjne. Tworzone są w ramach sądów okręgowych. Do Ozss nie można zgłosić się ,,prywatnie’’. Badanie może zlecić tylko sąd albo prokuratura. Jednak to sądy o wiele częściej kierują rodziny na badanie do OZSS, natomiast prokuratury raczej korzystają z biegłych psychologów poza OZSS. 2. Ośrodki zajmują się opiniowaniem tylko w sprawach rodzinnych i opiekuńczych. Najczęściej są to postępowania o rozwód, władzę rodzicielską, uregulowanie kontaktów i ustalenie miejsca zamieszkania. 3. Badanie przeprowadza 2 specjalistów – psycholog i pedagog lub dwóch psychologów. Zasadą jest, że opnie tworzone są przez conajmniej 2 osoby. Taki jest wymóg prawny. Przeprowadzenie badania w OZSS przez jednego specjalistę jest uchybieniem i stanowi skuteczny zarzut do opinii. Na wyraźne wskazanie w postanowieniu kierującym na badanie przez sąd lub prokuraturę. W badaniu uczestniczy psychiatra lub lekarz inne specjalizacji. Podkreślam jednak, że dzieje się tak tylko wtedy gdy tak wynika z dokumentów przekazanych przez sąd. Jeśli ta informacja nie jest wprost wskazana, psychiatra nie uczestniczy w badaniu. 4. Nie w każdej sprawie o rozwód, regulowanie kontaktów lub władzę rodzicielską, rodzina będzie brała udział w badaniu. O przebadanie może zawnioskować każdy z rodziców. Również bez wniosku na badanie może skierować sąd, jeśli uzna, że do podjęcia decyzji czyli rozstrzygnięcia sprawy potrzebne są specjalistyczne psychologiczne informacje. Sąd wydając postanowienie kierujące na badanie, określa w nim pytania lub wskazuje jakie okoliczności specjaliści w OZSS mają ustalić. Najczęściej badanie zmierza do udzielenia odpowiedzi: jaka więź mają rodzice z dzieckiem, który rodzic ma wyższe kompetencje wychowawcze, z kim lepiej aby dziecko zamieszkało, jak powinny zostać uregulowane kontakty. Każda ze stron ma możliwość przedstawienia swoich pytań. 📒 Przygotowałam e-book ze zbiorem ponad 190 pytań podzielonych na 18 kategorii, które możesz wykorzystać w swoim wniosku. W pakiecie znajduje się również wzór wniosku do sądu o badanie i rozszerzenie tezy dowodowej. Kluczowe pytania do badania OZSS i biegłych psychologów Pytania powinny być adekwatne do sprawy i dawać możliwość unikalnej oceny sytuacji rodziny. Dbanie o odpowiednie pytania jest ważne, bo specjaliści w opinii nie mogą wypowiedzieć się i przedstawić wniosków, które nie są bezpośrednią odpowiedzią na zadane pytania sądu. Udzielam konsultacji podczas których na podstawie akt sprawy i opisu sytuacji, przygotowuje pytania do specjalistów. Na temat przygotowania pytań jest dostępny film na moim kanale Magdalena Bajsarowicz Prawnik & Psycholog sądowy: Jakie pytania zadawać biegłym OZSS 5. Klienci bardzo często pytają, jak przygotować się do badania w OZSS, jak przygotować się do badania przez biegłego psychologa? Jak przygotować dziecko na badanie OZSS? Poruszając najważniejsze aspekty: Konieczne jest uprzedzenie dziecka, że będzie uczestniczyło w badaniu. W procesie diagnostycznym, jest etap w którym dziecko bez rodziców przebywa z psychologiem. Dlatego zanim do tego dojdzie dziecko, musi wiedzieć że to nastąpi. Przygotuj dla dziecka picie i przekąski. Warto zabrać ze sobą rzeczy dla dziecka. Takich jak zabierasz ze sobą na kilkugodzinną wycieczkę. Badanie w OZSS trwa kilka godzin. Przygotuj dla dziecka zabawki. Dla starszych dzieci przedmioty, którymi mogą się zająć. Zabawki powinny być również takie którą pozwolą Ci na wspólną z dzieckiem zabawę lub zajęcie. Przypomnij sobie i ułóż swoją wypowiedź, którą przedstawisz podczas badania. Skup się na informacjach dotyczących przebiegu związku i powodów rozstania, oceny jakim rodzicem jest druga strona, jak przebiegała ciąża, jakie jest Twoje dziecko, co lubi robić jak spędzacie czas, jak dbasz o rozwój swojego dziecka. 6. Warto na badanie przynieść dokumenty opinie na temat Twojego dziecka, informacje ze szkoły oraz te dotyczące zdrowia dziecka, dokumenty potwierdzające osiągnięcia Twojego dziecka. Na mojej stronie jest krotka publikacja na ten temat – Jakie dokumenty zabrać ze sobą na badanie 7. Badanie składa się z kilku etapów. Jak będzie wyglądało zależy od zakresu, który został wskazany biegłym lub specjalistom w postanowieniu sądu, kierującym na badanie. Jednak nakreślając jak wygląda badanie w OZSS / jakie metody badawcze stosowane są w OZSS, przygotować należy się na obserwację, wywiad i często rozwiązywanie testów lub kwestionariuszy. Bardziej szczegółowo o metodach badawczych mówiłam podczas spotkania na żywo na mojej stronie na facebooku Magdalena Bajsarowicz prawnik & psycholog sądowy oraz nagrałam film: Poznaj metody badawcze specjalistów OZSS Wiele pytań dotyczy jakie konkretne testy są stosowane w badaniu. Testy i kwestionariusze służyć mają przede wszystkim badaniu osobowości i kompetencji wychowawczych. Do badania osobowości używa się często: ACL – Lista Przymiotnikowa, RISB – Test Niedokończonych Zdań Rottera, EPQ-R – Kwestionariusz Osobowości Eysencka EPQ-R (również w wersji skróconej), NEO-PI-R – Inwentarz Osobowości NEO-PI-R. Do badania kompetencji wychowawczych najczęściej: CUIDA – Kwestionariusz do Oceny Kandydatów na Rodziców Adopcyjnych, Opiekunów, Opiekunów Prawnych i Mediatorów, TKR Test Kompetencji Rodzicielskich, SPR – Skala Postaw Rodzicielskich. Kiedy przygotowuję ekspertyzy lub zarzuty do opinii OZSS, w większości opinii znajdują się wnioski oparte na powyższych narzędziach badawczych. Oczywiście nie stosuje się wszystkich testów jednocześnie, w jednym badaniu. Najczęściej są to 2-3 spośród listy, którą przygotowałam. Za metodę badawczą uznaje się również analizę akt sprawy. Akta sprawy to pierwszy kontakt biegłych lub specjalistów. Warto zadbać o pierwsze wrażenie w postaci przygotowywania dobrych pism procesowych, które zawierają dowody potwierdzające twoje twierdzenia oraz przedstawiają Twój korzystny obraz. 8. Po badaniu OZSS w terminie 21 dni przygotowuje opinię. Jest to termin wskazany przez Ministra Sprawiedliwości w zarządzeniu. 9. Sąd przekazuje opinię OZSS każdej ze stron, wskazując jednocześnie termin na ustosunkowanie się do niej czyli przygotowanie ewentualnych zarzutów. Nie ma bezpośrednio w przepisach uregulowanego terminu, w jakim konieczne jest odniesienie się do treści opinii przez rodziców. Termin ten wyznacza sąd i wynosi on pomiędzy 7 a 30 dni. 10. Po złożeniu zarzutów czy zadaniu pytań specjalistom / biegłym, sąd wzywa ich do ustosunkowania się do nich. Mogą oni dostać wezwanie na rozprawę i podczas niej przedstawiają ponownie swoje stanowisko, odpowiadają na zarzuty i pytania. Polemika ze specjalistami i biegłymi może również odbywać się pisemnie. Drugim rozwiązanie jest wezwanie ich przez sąd udzielenia odpowiedzi w formie pisma. Jeśli potrzebujesz konsultacji w sprawie badania i opinii lub jej podważenia – Magdalena Bajsarowicz prawnik & psycholog sądowy napisz: bajsarowicz@ zadzwoń: +48 607615238 Jeśli potrzebujesz pomocy w prowadzeniu swojej sprawy, Kancelaria Centrum Spraw Rozwodowych pomoże Ci w rozwiązaniu Twoich problemów. Kontakt z nami: biuro@ nr tel.: +48 607615238 Więcej informacji znajdziesz tutaj: YouTube: Facebook: Moja strona: Pozdrawiam Magdalena Bajsarowicz Prawnik & Psycholog sądowy Nie oznacza to, że rodzic nie musi być informowany o działaniach prowadzonych przez psychologa na terenie szkoły, skierowanych na dziecko. Często nauczyciele lub psycholodzy o takich sytuacjach informują w formie elektronicznej. Psycholog bez wiedzy rodzica nie może prowadzić terapii dziecka.
Rozwodzisz się i chcesz, aby dziecko spędzało z Tobą więcej czasu? Drugi rodzic się na to nie zgadza? Opinia biegłego psychologa lub badanie przez OZSS pomoże Ci dowieść Twoich racji w sądzie. Zobacz, który dowód będzie lepszy w Twojej powołuje się na ich opinie, gdy przed rozstrzygnięciem sprawy chce poznać sytuację dziecka. Zarówno OZSS, jak i biegły lub biegli przeprowadzają wtedy analizę psychologiczno-pedagogiczną (lub psychologiczno-psychiatryczną) małoletniego dziecka. Inna jest instytucja, która ją przyda Ci się opinia psychologiczno-pedagogiczna?W sprawach:rozwodowych,dotyczących kontaktów rodzica z dzieckiem,o miejsce zamieszkania dziecka,o rozstrzygnięcie władzy chcesz, by dziecko po rozwodzie mieszkało z Tobą, a drugi rodzic się temu sprzeciwia? Możesz posiłkować się opinią zbadają sytuację Twojego dziecka, jego nastawienie do rodziców, a także stosunek rodziców do dziecka. Przeanalizują kompetencje wychowawcze Twoje i drugiego rodzica. I ocenią czy dziecko nie zostało wplątane w konflikt rodzicielski. Pomogą określić, czy zamieszkanie z Tobą przyniesie mu chcesz, by dziecko po rozwodzie mieszkało z Tobą, a drugi rodzic się temu sprzeciwia? Możesz posiłkować się opinią zbadają sytuację Twojego dziecka, jego nastawienie do rodziców, a także stosunek rodziców do dziecka. Przeanalizują kompetencje wychowawcze Twoje i drugiego rodzica. I ocenią czy dziecko nie zostało wplątane w konflikt rodzicielski. Pomogą określić, czy zamieszkanie z Tobą przyniesie mu okazji, polecam Ci także artykuł o opiece przez OZSS czy opinia psychologa – co wybrać?Cena, czas i precyzyjność – to najważniejsze różnice pomiędzy tymi badaniami. Zastanów się, na czym Ci najbardziej ma być taniej, wybierz badanie OZSS. Będzie ono kosztowało od 300 zł do 1000 zł. Natomiast opinia biegłych – od 1000 zł do 4000 zł. Słyszałam nawet o takiej, która kosztowała 6000 pomogą Ci biegli – czas oczekiwania na opinię wynosi od 1 do 3 miesięcy. Badanie OZSS bije rekordy długości. W niektórych ośrodkach trzeba czekać nawet dwa lata!Jeśli ma być dokładniej, zdaj się na ocenę biegłych. Z przykrością stwierdzam, że wyrobiłam sobie negatywne zdanie o opiniach OZSS. Zdarzyło się w mojej karierze czytać takie „kwiatki”, że podchodzę do nich z dużą dozą sceptycyzmu. Oto przykład:OZSS pomylił nie tylko to, z kim mieszka dziecko, ale i jego płeć. Opisali chłopca, który świetnie dogaduje się z matką. I stwierdzili, że ponieważ długo już mieszkają tylko we dwoje, przenosiny do ojca zaburzyłyby relacje i dobro dziecka. Okazało się, że opiniowali dziewczynkę, która od rozstania rodziców była pod opieką ich OZSS i opinia biegłych to nie wyrokJeżeli nie zgadzasz się z ich wynikami, możesz się od nich odwołać. Sąd poprosi Cię o ustosunkowanie się do nich w określonym terminie. Chociaż muszę przyznać, że przy wnioskach z badania OZSS dzieje się to prawo kwestionować te dowody. Możesz to zrobić na trzy sposoby:napisać zastrzeżenia do badania i wniosków. Na ich podstawie możesz wnieść o wydanie przez tych samych specjalistów czy biegłych opinii uzupełniającej. W tym celu trzeba konkretnie pokazać, które wywody są niejednoznaczne, niespójne lub sprzeczne;napisać zastrzeżenia do opinii lub badania i wnieść o wezwanie opiniujących lub biegłych na rozprawę. Po to, by zadać im pytania osobiście;wnieść o dopuszczenie dowodu z badania w innym ośrodku OZSS lub opinii innych biegłych. To w sytuacji, gdy Twoim zdaniem wnioski z badania kompletnie odbiegają od wyrok sądu składa się całokształt materiału dowodowego. Nie tylko badanie OZSS, czy opinia biegłych będzie liczyć się w sprawie. Przyznam jednak, że są to mocne środki dowodowe i podważenie ich to trudna rzecz. Warto dobrze przemyśleć, o który z przedstawionych w artykule dowodów wnioskować w pomógł Ci mój artykuł lub zasiał wątpliwości, zostaw komentarz. Chętnie je rozwieję.
wspierającej proces podejmowania decyzji przez sąd. Szczególne kompetencje diagnostyczne psychologa: wiedza, umiejętności i postawa etyczna zwiększają prawdopodobieństwo trafnej i wiarygodnej diagnozy psychologicznej oraz przyczyniają się do tego, że opinia psy-chologiczno-sądowa staje się bardziej użyteczna dla sądu.
Jan M. Stanik Kompleksowy podręcznik akademicki dotyczący zagadnień psychologii sądowej. Zawiera nie tylko refleksję nad statusem psychologii sądowej jako nauki, jej przedmiotem, celem, warstwą metodologiczną i etyczną, ale także przejrzyste omówienie psychologicznych i socjologicznych koncepcji przestępczości. Szczególną zaletą książki jest szczegółowa analiza psychologicznych struktur i mechanizmów zachowań (procesy poznawcze, rozwój moralny, regulacja emocji, procesy motywacji, osobowość, postawy, stres psychologiczny) wpływających na możliwość zaistnienia zachowań dewiacyjnych. Rozbudowana część podręcznika dotyczy asocjalności i zachowań przestępczych wśród młodzieży wraz z opisem autorskiej koncepcji ułomnej regulacji osobowości osób socjalnych. Opinie: Wystaw opinię Ten produkt nie ma jeszcze opinii Koszty dostawy: Odbiór osobisty zł brutto Kurier DPD zł brutto Paczkomaty InPost zł brutto Orlen Paczka zł brutto Kurier InPost zł brutto Kod producenta: 978-83-01-19529-8 Kompleksowy podręcznik akademicki dotyczący zagadnień psychologii sądowej. Zawiera nie tylko refleksję nad statusem psychologii sądowej jako nauki, jej przedmiotem, celem, warstwą metodologiczną i etyczną, ale także przejrzyste omówienie psychologicznych i socjologicznych koncepcji przestępczości. Szczególną zaletą książki jest szczegółowa analiza psychologicznych struktur i mechanizmów zachowań (procesy poznawcze, rozwój moralny, regulacja emocji, procesy motywacji, osobowość, postawy, stres psychologiczny) wpływających na możliwość zaistnienia zachowań dewiacyjnych. Rozbudowana część podręcznika dotyczy asocjalności i zachowań przestępczych wśród młodzieży wraz z opisem autorskiej koncepcji ułomnej regulacji osobowości osób socjalnych. TytułPsychologia sądowa. Podstawy - badania - aplikacje AutorJan M. Stanik Językpolski WydawnictwoWydawnictwo Naukowe PWN ISBN978-83-01-19529-8 Rok wydania2013 Warszawa Wydanie1 Liczba stron740 Formatmobi, epub Spis treściPrzedmowa XVII Wstęp XXV Część 1. Psychologiczne struktury i mechanizmy zachowań 1 Rozdział 1. Założenia ogólne 3 „Człowiek w sytuacji” – paradygmat psychologii poznawczej Tadeusza Tomaszewskiego 3 Struktura sytuacji 4 Funkcje sytuacji 4 Niespecyficzne i specyficzne cechy sytuacji 6 Rozdział 2. Rozwój procesów poznawczych i dorastanie społeczno-moralne a regulacja zachowania 10 Pojęcie rozwoju psychicznego 10 Rozwojowy charakter standardów i mechanizmów poznawczych. Epistemologiczno-psychologiczna teoria rozwoju Jeana Piageta (1896–1980) 15 Stadia rozwoju umysłowego 15 Rozwój moralno-społeczny 19 Teoria rozwoju społeczno-moralnego Lawrence’a Kohlberga (1927–1986) 24 Perspektywa aplikacji teorii Kohlberga na grunt psychologii sądowej w sprawach nieletnich 32 Rozwój i funkcjonowanie struktur poznawczych według Piageta i Kohlberga w kontekście współczesnego modelu Kennetha Dodge’a 35 Teoria rozwoju tożsamości ego Erika H. Eriksona (1902–1994) 37 Teoria zadań rozwojowych Roberta J. Havighursta (1900–1991) 48 Założenia ogólne 48 Zadania rozwojowe a kryzysy rozwojowe 56 Negatywne skutki niepowodzenia w realizacji NZR – refleksje własne 57 Internalizacja wartości moralnych i norm postępowania a regulacja zachowania 61 Pojęcia wartości i standardów wartości 61 Normy postępowania a normy moralne 64 Sens podmiotowy normy moralnej a język 66 Co to znaczy „działanie normy”? 67 Geneza osobowościowej regulacji moralnej 69 Koncepcja normocentrycznego rozwoju regulacji społeczno-moralnej Janusza Reykowskiego 70 Symboliczne opanowanie norm 71 Koncepcja regulacji społeczno-moralnej związanej z Ja (poczuciem własnej wartości) Shaloma Schwartza i Jerzego Karyłowskiego 72 Ułomne skutki desocjalizacyjne w internalizacji norm moralnych 75 Ułomne skutki desocjalizacyjne w świetle koncepcji Shaloma H. Schwartza 75 Ułomne skutki desocjalizacyjne na tle koncepcji Lawrence’a Kohlberga w świetle badań empirycznych 76 Rozdział 3. Funkcjonowanie emocji jako regulatora zachowania 79 Wprowadzenie 79 Pojęcie emocji 80 Cechy (komponenty) emocji 82 Pobudzenie emocjonalne 82 Znak emocji 86 Treść emocji 88 Poznawcze reprezentacje emocji 89 Kognitywistyczno-językoznawczy model uczuć 92 Anatomiczno-fizjologiczne generatory i transmitery emocji 97 Społeczne mechanizmy powstawania i funkcjonowania emocji 99 Lęk i mechanizmy jego funkcjonowania 100 Gniew i agresja a problematyka asocjalności 105 Nastroje 108 Rozdział 4. Procesy i mechanizmy motywacji 110 Wprowadzenie 110 Ewolucjonistyczne podejście do problematyki motywacji 111 Psychoanalityczne teorie motywacji 112 Behawiorystyczne teorie motywacji 115 Problematyka motywacji w koncepcjach opartych na pojęciach potrzeb i wartości 117 Poznawcze koncepcje motywacji 124 Rozdział 5. Postawy: struktura i funkcje regulacyjne 128 Pojęcie postaw 128 Mechanizm regulacyjny postaw 129 Postawy a spostrzeganie społeczne. Percepcja i ocena w mechanizmie regulacyjnym postaw 129 Poziom ogólności postaw a zachowanie 130 Wrogość jako postawa 131 Struktura postawy wrogości 136 Rozdział 6. Osobowość jako centralny system integracji i regulacji zachowania 146 Wprowadzenie 146 Pojęcie i geneza osobowości w ujęciu psychologii poznawczej 147 Założenia ogólne 147 Obraz własnej osoby (OWO) oraz jego funkcje integracyjne i regulacyjne 153 Psychologiczne automatyzmy w regulacji zachowań 155 Kształtowanie się osobowości w świetle teorii społecznego uczenia się Alberta Bandury 163 Rozdział 7. Psychologiczne mechanizmy zachowania w warunkach stresu psychologicznego 170 Wprowadzenie 170 Psychologiczne koncepcje stresu 173 Radzenie sobie ze stresem 177 Konsekwencje stresu psychologicznego 183 Możliwości psychologicznego diagnozowania stylów radzenia sobie ze stresem 184 Część 2. Socjologiczne i psychologiczne koncepcje przestępczości 187 Wprowadzenie 189 Rozdział 8. Wybrane socjologiczno-kryminologiczne koncepcje dewiacji i przestępczości 192 Orientacje strukturalistyczno-funkcjonalne 192 Teoria anomii Roberta Kinga Mertona (1910–2003) 192 Orientacje kulturowe. Teoria zróżnicowanych powiązań Edwina H. Sutherlanda (1883–1950) 198 Wprowadzenie 198 Twierdzenia teorii E. H. Sutherlanda 199 Druga wersja teorii zróżnicowanych powiązań 200 Stosunek Sutherlanda do kompetencji i statusu teoretycznego „przyszłej” psychologii przestępczości 210 Orientacje podkulturowe 212 Pojęcie podkultury i dewiacji społecznej 212 Teoria podkultur dewiacyjnych Alberta K. Cohena 218 Koncepcja podkultur warstw niższych Waltera B. Millera 222 Teoria zróżnicowanych możliwości Richarda A. Clowarda i Lloyda E. Ohlina 228 Teoria neutralizacji Greshama M. Sykesa i Davida Matzy. W stronę eksplanacji psychologicznej 234 Orientacje kontroli społecznej 239 Teoria kontroli społecznej Travisa Hirschiego 239 Orientacje reakcji społecznej 246 Teoria symbolicznego interakcjonizmu Georga H. Meada (1863–1931) 246 Społeczne interakcje a dewiacje i etykietowanie 250 Założenia modelowe reakcji społecznej i psychospołeczne mechanizmy naznaczenia według Cooleya, Lemerta, Beckera i Garfinkla 251 Rozdział 9. Psychologiczne koncepcje dewiacji i przestępczości 261 Wprowadzenie 261 Uwarunkowania przestępczości w świetle teorii Hansa Jürgena Eysencka (1916–1997) 262 Uczenie się przez unikanie a problematyka przestępczości i Davida T. Lykkena, Stanleya Schachtera i Bibba Latané 270 Chloropromazyna, lęk a kłamanie 277 Psychopatia a problemy przestępczości 280 Wprowadzenie 280 Problemy definicyjne psychopatii w różnych systemach klasyfikacyjnych 282 Współczesne definicje psychopatii 287 Genotyp i fenotyp psychopatii 291 Trudności metodologiczne w trafności pomiaru psychopatii 291 Psychopathy Checklist (PCL) Roberta D. Hare’a 293 Złożoność syndromu (trwałego defektu osobowościowego) psychopatii 296 Teoria zachowań internalizacyjnych i eksternizacyjnych Thomasa M. Achenbacha 298 Teoria ogólnego napięcia Roberta Agnewa 302 Parcjalne, psychologiczne koncepcje przestępczości 308 Charakterystyka syndromu HIA/ADHD 308 Badania Davida P. Farringtona (HIA i CP) 311 Teoria kontroli powstrzymującej Waltera C. Recklessa 316 Koncepcja przestępczości Michaela R. Gottfredsona i Travisa Hirschiego oraz jej weryfikacja empiryczna Estelli Romero 322 Wprowadzenie 322 Badania weryfikacyjne Estelli Romero i zespołu 324 Międzyczynnikowa analiza wyników trzech testów samokontroli 327 Psychologiczno-poznawczy sposób pojmowania samokontroli. Ku syntezie 334 Teoria przestępczego stylu myślenia i stylu życia Glena D. Waltersa 338 Wprowadzenie 338 Model przetwarzania informacji społecznych Kennetha A. Dodge’a 340 Teoria przestępczego stylu życia i myślenia Glena Dawida Waltersa 345 Wprowadzenie 345 Postulaty i kluczowe terminy w teorii Waltersa 345 Styl myślenia i działania przestępczego 347 Model stylu życia i myślenia przestępczego 353 Uwagi polemiczne i krytyczne wobec teorii Waltersa 356 Teoria Hermana A. Witkina a perspektywa wyjaśnienia zróżnicowanej asocjalności nieletnich 359 Część 3. Psychologia sądowa w zarysie 369 Rozdział 10. Związki psychologii z prawem 371 Wprowadzenie 371 Kryteria podziału sfery prawnej 373 Sfera tworzenia prawa. Płaszczyzna doktrynalno-legislacyjna 375 Płaszczyzna społeczno-psychologicznego funkcjonowania norm prawnych 377 Sfera praktyki ścigania i judykatury 380 Płaszczyzna profesjonalno-prawna 380 Płaszczyzna wiadomości specjalnych 382 Płaszczyzna wykonawcza 382 Płaszczyzna prewencyjna 384 Rozdział 11. Psychologiczne a prawne podejście do analizy zachowania 387 Rozdział 12. Analiza tego, co w psychologii obiektywne, ogólne i konkretne. Rozważania metodologiczne 395 Rozdział 13. Płaszczyzna wiadomości i umiejętności specjalnych 401 Rozdział 14. Przedmiot i zadania psychologii sądowej 409 Przedmiot i status metodologiczny psychologii sądowej 409 Zadania praktyczne psychologii sądowej 414 Profesjonalne role psychologa sądowego 417 Rozdział 15. Niektóre problemy metodologiczne i warsztatowe biegłego psychologa 424 Rozdział 16. Etyczno-zawodowe problemy psychologa jako biegłego sądowego 428 Wprowadzenie 428 Specyfika roli zawodowej psychologa jako biegłego a wymagania etyczne 430 Szczegółowe zasady etyczno-zawodowe pracy biegłego sądowego psychologa 435 Część 4. Asocjalność jako przedmiot badań psychologii sądowej. Zastosowanie modelu UROA w sprawach nieletnich 447 Rozdział 17. Psychologiczno-rozwojowa charakterystyka okresu adolescencji 449 Rozdział 18. Pojęcie demoralizacji (D) i niedostosowania społecznego (NS) 456 Pojęcie demoralizacji (D) 456 Pojęcie niedostosowania społecznego (NS) 457 Dewiacyjno-pasożytniczy tryb i styl życia nieletnich 467 Pojęcie trybu życia 467 Asocjalny styl życia nieletnich jako nadrzędny konstrukt teoretyczny NS 475 Rozdział 19. Społeczna etiologia NS, A, D, P jako przedmiot badań i diagnozy psychologii sądowej w sprawach nieletnich 487 Rola rodziny w genezie niedostosowania społecznego nieletnich 487 Wprowadzenie 487 Modele funkcjonowania rodziny 488 Odporność rodziny na czynniki zagrażające i zakłócające 492 Warunki opiekuńczo-wychowawcze i zdolności pedagogiczne rodziców 494 Postawy rodziców i ich wpływ na ważniejsze efekty socjalizacyjne swoich dzieci 500 Wpływ postaw rodziców na strukturę Ja i samoocenę adolescentów 507 Niepowodzenia szkolne jako synergiczny zbiór czynników ryzyka przestępczości nieletnich 509 Wprowadzenie 509 Strukturalno-szkolne uwarunkowania niepowodzeń edukacyjno-wychowawczych uczniów 510 Rodzinne i szkolne korelaty niepowodzeń EWN a asocjalność i przestępczość nieletnich 512 Zjawisko przemocy szkolnej a asocjalność adolescentów 519 Syndromologia osobowościowa adolescentów z grupy niestosującej przemocy ~P 523 Grupy podkulturowe a proces desocjalizacji i specyfika trybu życia przestępczego 527 Wprowadzenie 527 Małe grupy i psychospołeczne mechanizmy ich funkcjonowania 528 Poszukiwanie grupy podkulturowej jako pierwsza faza asocjalności osobowości –1o NS 537 Ideologia grupy dewiacyjnej (IGAD) 540 Funkcjonowanie w asocjalnych grupach podkulturowych jako parcjalny przedmiot badań naukowych i diagnozowania A, NS i D 543 Rozdział 20. Wpływ mass mediów na ryzyko asocjalności i przestępczości nieletnich 549 Rozdział 21. Psychologiczna charakterystyka ułomnej regulacji zachowania osób asocjalnych (UROA) 556 Wprowadzenie 556 Braki w przyjmowaniu perspektywy czasowej a ułomna regulacja osobowości socjalnej (UROA) 557 Procesy i mechanizmy motywacyjne osobowości asocjalnej 561 Wprowadzenie 561 Analiza procesów motywacyjnych dla potrzeb psychologii sądowej 563 Funkcjonowanie samokontroli u nieletnich w ramach UROA 568 Wprowadzenie 568 Przedmiot i przebieg samokontroli w NRO i w UROA 572 Ukierunkowanie aktywności przestępczej nieletnich 581 Analiza skupień przestępstw pospolitych 581 Procesy motywacyjne sterujące dokonywaniem trzech typów przestępstw pospolitych 584 Temperament a UROA 589 Charakterystyka osobowościowa adolescentów stosujących przemoc (P) i niestosujących przemocy (~P) 595 Późny egocentryzm a konsekwencje UROA 610 Rozdział 22. Założenia strukturalizacyjne modelu UROA 623 Strukturalno-funkcjonalna konceptualizacja modelu UROA a model NRO 627 Poziomy regulacji psychicznej a syndromy osobowościowe w modelu UROA 631 Wprowadzenie 631 Asocjalne moduły poznawcze a poziomy regulacji osobowości 635 Moduły poznawcze UROA 641 Niektóre ustalenia pojęciowe 641 Charakterystyka modułów poznawczych UROA 643 Rozdział 23. Typy regulacji UROA 652 Rozkłady empiryczne pomiaru modułów Waltersa (PICTS) i analiza skupień (k-średnich) z innymi testami 652 Analiza skupień k-średnich UROA 654 Syndromologia asocjalnego stylu życia w ramach FAGP wraz z regulacją UROA i uwarunkowaniami etiologicznymi 661 Stopnie niedostosowania społecznego i demoralizacji (Py) w związku z UROA i FAGP wraz z uwarunkowaniami etiologicznymi (Px) 663 Bibliografia 671 Wykaz zastosowanych w książce skrótów i symboli 703 Indeks nazwisk 704 Indeks rzeczowy 711 -10% Animal Rationale Jak zwierzęta mogą nas inspirować? Rodzina, edukacja, biznes Animal Rationale to nie album przyrodniczy. Nie jest także tylko psychologiczną książką. To pięknie ilustrowany, wzruszający przewodnik, który pokazuje, że inspiracji do zmiany na lepsze możemy szukać także w świecie natury. Łukasz Bożycki, przyrodnik i wielokrotnie nagradzany fotograf przyrody, opisuje niezwykłe zachowania zwierząt: taktykę polowania wilków, strategię, za pomocą której błazenek przekształcił śmiertelnego wroga w sojusznika, wzruszające rytuały pogrzebowe słoni, zadziwiająco skuteczną komunikację pszczół i wiele innych. Paweł Fortuna szuka w tych zachowaniach inspiracji dla człowieka: możemy bowiem chronić swoich bliskich niczym piżmowół, być niezłomni jak chomik syryjski, przekraczać ograniczenia jak domowy kot i w stosownym momencie opuszczać rodzinne gniazdo – zupełnie jak pająk krzyżak. Animal Rationale to wspaniała, poruszająca książka o tym, jak zwierzęta mogą nas inspirować – to doskonała lekcja dla ludzi! -23% Autorytaryzm a brzytwa Ockhama Recenzowana praca jest rzadko dziś spotykaną wielostronną, krytyczną monografią jednego z najważniejszych konstruktów teoretycznych z zakresu nauk społecznych. (…) Należy mieć nadzieję, że wśród uważnych czytelników wywoła dyskusję przekraczającą ramy nauk społecznych, w tle całej pracy pojawia się bowiem trafna – choć nie całkiem przyjemna dla naukowców – konstatacja, że przywiązanie do własnych hipotez i do autorytetów bywa silniejsze niż rzetelna weryfikacja empiryczna owych hipotez. prof. dr hab. Krystyna Skarżyńska Książka jest wyrazem imponującego zamysłu autora – dokonania wiwisekcji pojęcia autorytaryzmu (…). Celem, a może po prostu konsekwencją tej wiwisekcji jest dotarcie do „istoty” pojęcia, „rozebranie” go na części składowe, a w rezultacie odarcie z negatywnej wartościowości, ulokowanie w szerszym kontekście społeczno-politycznym, a także identyfikacja głębszego ideologicznego tła popularności tego pojęcia w psychologii. (…) Ogółem dzieło świadczy o ogromnej kompetencji teoretycznej i metodologicznej Autora. Jest to z pewnością najbardziej obszerna praca dotycząca autorytaryzmu, jaka powstała w polskiej psychologii. prof. dr hab. Maria Lewicka Piotr Radkiewicz, doktor psychologii, adiunkt w Instytucie Studiów Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego i w Instytucie Psychologii PAN. Prowadzi badania z zakresu: psychologii społecznej, psychologii politycznej i makropsychologii. Autor kilkudziesięciu artykułów opublikowanych w polskich i zagranicznych monografiach i czasopismach naukowych. Wraz z Renatą Siemieńską jest redaktorem naukowym monografii Społeczeństwo w czasach zmiany (2009). -16% Bądź pewna siebie Wszystko, co dzieje się w naszym życiu – sposób, w jaki działamy, planujemy, reagujemy, tworzymy relacje z otoczeniem – wynika z tego, w jaki sposób myślimy o sobie! Autorka - psycholog i coach - ma duże doświadczenie w pomaganiu ludziom odzyskiwać pewność siebie i wprowadzać pozytywne zmian w życiu. Zwraca również uwagę na najczęściej popełniane błędy i pułapki w relacjach z innymi, radzi jak ich unikać. -11% Cicha siła introwertyków. Jak dorastać w świecie, który nie przestaje gadać Jak dorastać w ekstrawertycznym świecie? Pamiętaj, że spokojny temperament to ukryta supermoc! Introwertycy dokonują niewiarygodnych wyczynów z powodu swojego spokojnego temperamentu, a nie wbrew niemu. Akceptuj i doceń siebie – takim, jakim jesteś. Świat cię potrzebuje. Istnieje mnóstwo sposobów, na jakie twój spokojny styl może się w pełni wyrażać, trafiać i przemawiać do innych. Niech ta książka będzie dla ciebie rodzajem przewodnika, który pomoże ci lepiej wykorzystywać cudowne właściwości i zdolności, jakie posiadasz. Ciche osoby mają najgłośniejsze umysły. Stephen Hawking W gimnazjum wpadałam w przerażenie za każdym razem, kiedy musiałam zabierać głos przed całą klasą. Kiedy miałam omówić treść jakiejś książki, w nocy nie mogłam spać ze zdenerwowania. Pewnego razu byłam tak przestraszona, że stanąwszy przed klasą zamarłam w bezruchu i nie potrafiłam wydobyć z siebie ani słowa. Tymczasem dziś, występując w roli adwokata wszystkich introwertyków, pojawiam się na ekranach telewizorów i komputerów, a także na scenach i estradach w różnych miejscach na całym świecie, wygłaszając wykłady i przemawiając do tysięcy osób zgromadzonych w wielkich salach. (…) Różni ludzie często pytają mnie, czy stałam się ekstrawertykiem, teraz, kiedy już czuję się tak swobodna i pewna siebie podczas publicznych wystąpień i udzielania komentarzy w mediach. Ja jednak przez te wszystkie lata wcale nie zmieniłam się w jakiś fundamentalny sposób. Nadal czuję się czasami skrępowana i onieśmielona. No i niezmiennie uwielbiam swoje ciche i spokojne, refleksyjne ja. Udało mi się odkryć w sobie, uwolnić i wykorzystywać moc bycia cichym i spokojnym. Ty też możesz tego dokonać! [fragment] -8% Człowiek w cyberprzestrzeni Wprowadzenie do psychologii Internetu Szacuje się, że co drugi człowiek na świecie ma dostęp do Internetu, a coraz więcej codziennych aktywności zostaje przeniesionych do cyberprzestrzeni. W tej sytuacji warto się zastanowić nad wpływem globalnej sieci komputerowej na nasze życie. Prezentowana publikacja stanowi wprowadzenie do bogatej tematyki psychologii Internetu, czyli dziedziny zajmującej się oddziaływaniem tego medium na jednostkę. Autorka w przejrzysty i usystematyzowany sposób przedstawiła charakterystykę współczesnych internautów, kreowanie e-tożsamości, cyfrowy narcyzm, agresję słowną w Internecie oraz uzależnienie od cyberprzestrzeni. Książka jest adresowana przede wszystkim do studentów kierunków związanych z informatyką i naukami społecznymi oraz osób zainteresowanych wpływem Internetu na człowieka. To cenna lektura także dla rodziców, opiekunów i nauczycieli zajmujących się wychowaniem młodego pokolenia, dla którego cyberprzestrzeń staje się nieodłączną częścią codzienności. -8% Człowiek w sytuacji nie tylko z perspektywy psychologa Studia inspirowane teorią Tadeusza Tomaszewskiego Zbiór esejów z różnych dziedzin psychologii, a także antropologii kulturowej, paleogeografii i geologii, socjologii, filozofii politycznej, filozofii religii, teologii, historii, orientalistyki, kulturoznawstwa, leksykografii, pedagogiki, genetyki i archeologii, inspirowanych teorią czynności Profesora Tadeusza Tomaszewskiego i powiązanym z nią modelem sytuacji. Autorzy pokazują, co współczesna nauka wnosi do rozumienia pojęcia sytuacji i co niemal pół wieku po ukazaniu się tekstu Profesora (Człowiek w sytuacji, PWN, 1975) możemy powiedzieć nowego o człowieku w wielości sytuacji, których jest on podmiotem. Oddając do rąk Czytelnika tę monografię, chcemy zwrócić uwagę na jeszcze jeden, ważny aspekt: otóż w warunkach, gdy aktualność obowiązujących paradygmatów naukowych zmienia się sezonowo, propozycja Tadeusza Tomaszewskiego może być przykładem pożytku z trwałości ustaleń opartych na rzetelnej wiedzy. Możliwość odniesienia się do nich (czy to na zasadzie aprobaty, czy negacji) staje się argumentem na rzecz wartości tradycji w nauce. […] monografia […] pobudza ciekawość, ale i ją zaspokaja w dużym stopniu. Pozwala także stawiać nowe pytania, a w nauce sytuacje takie należą do najcenniejszych. Okazuje się też, […], że koncepcja czynności i związana z nią koncepcja sytuacji Tomaszewskiego pozostaje użytecznym narzędziem wyjaśniania […] nie tylko złożonych zjawisk psychologicznych, że jest heurystycznie płodna i pojemna, ponieważ wolna od zbędnego psychologizmu. Widać też, jakie dyscypliny naukowe mogłyby najwięcej wnieść, ale i najwięcej skorzystać z zastosowania pojęć teorii aktywności człowieka w sytuacji. (Z recenzji prof. dr hab. Zofii Ratajczak) Eseje zebrane w tomie Człowiek w sytuacji tematycznie wzajemnie ze sobą korespondują, układają się w zróżnicowany dyskurs ukazujący, jak cenne we współczesnej humanistyce jest podejście wielodyscyplinarne. (Z recenzji prof. dr. hab. Adama Grzelińskiego) ********* Humans in Situations – Not Only from a Psychologist’s Perspective. Studies Inspired by the Theory of Tadeusz Tomaszewski A collection of essays from various fields of psychology, as well as cultural anthropology, paleogeography and geology, sociology, political philosophy, philosophy of religion, theology, history, oriental studies, cultural studies, lexicography, pedagogy, genetics and archeology – inspired by Professor Tadeusz Tomaszewski’s theory of activity and related to the underlying situational model. The authors demonstrate what contemporary science brings to the understanding of the concept of a situation, and now, nearly half a century after the publication of Professor Tomaszewski’s text (Humans in situation, PWN 1975) what new insights we have about a human being in the multiplicity of situations he or she finds themselves in. ********* Prof. zw. dr hab. Barbara Bokus – psycholog, psycholingwista. Prowadzi badania dotyczące rozwoju kompetencji językowej i kompetencji komunikacyjnej człowieka. Szczególnie interesuje się dyskursem narracyjnym, procesami konstruowania wspólnego znaczenia w różnych układach interakcyjnych, metaforyczną konceptualizacją pojęć oraz rozumieniem wypowiedzi ironicznych przez dzieci i dorosłych. Inicjatorka i redaktor naczelna (w latach 1997–2014) czasopisma Psychology of Language and Communication (obecnie honorowa redaktor naczelna). Kierownik Katedry Psychologii Poznawczej na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Profesor wizytujący w SWPS Uniwersytecie Humanistycznospołecznym. Współtwórca Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych (MISH) na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1994–2008 zastępca Dyrektora Kolegium MISH UW. Współtwórca Programu Akademia »Artes Liberales« (AAL). Kierownik Międzyuczelnianego Programu Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich AAL. Członek Komitetu Psychologii Polskiej Akademii Nauk. W latach 2014–2018 prezes Zarządu Fundacji na Rzecz Rozwoju Polskiej Psychologii im. Tadeusza Tomaszewskiego. Członek Rady Konsultacyjnej International Pragmatics Association (IPrA). Autorka, współautorka i redaktor naukowy wielu książek i artykułów, zob. Prof. zw. dr hab. Ewa Kosowska – filolog i kulturoznawca, członek Komitetu Nauk o Kulturze Polskiej Akademii Nauk, w latach 2013–2017 prezes Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego. Pracuje w Zakładzie Teorii i Historii Kultury w Instytucie Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Uczestniczy w pracach rad naukowych czołowych polskich czasopism kulturoznawczych. Zajmuje się problemami z obszaru teorii i historii kultury, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości wykorzystywania tekstu literackiego w badaniach antropologiczno-kulturowych. Autorka i redaktor naukowy kilkunastu książek oraz licznych artykułów. Opublikowała Postać literacka jako tekst kultury. Rekonstrukcja antropologicznego modelu szlachcianki na podstawie „Potopu” Henryka Sienkiewicza (1990), Negocjacje i kompromisy. Antropologia polskości Henryka Sienkiewicza (2002), Antropologia literatury (2003), Antropologia kultury – antropologia literatury (red., 2005), Stąd do Teksasu (2006), Antropologia kultury – antropologia literatury. Na tropach koligacji (red., 2007), Wstyd w kulturze (red., 1998, 2008), Eurosarmata. O postawach i wyborach Henryka Sienkiewicza (2013), zob.
. badanie dziecka przez psychologa sądowego
