Dziecko po 40 roku życia? Mówi się, że dojrzałe macierzyństwo jest mądrzejsze, bardziej świadome i ukierunkowane. Obecnie coraz więcej Polek decyduje się na macierzyństwo po 35. – 40. roku życia. Dlaczego jeszcze warto zdecydować się na ciążę po 40-tce? Spis treści: Na dziecko trzeba być gotowym Zalety ciąży po 40 roku życia Późne macierzyństwo wśród gwiazd Ciąża w wieku 40 lat – jakie badania należy wykonać? Czy ciąża po 40 -tce jest bezpieczna? Czym jest ocena rezerwy jajnikowej? Ciąża w wieku 40 lat a ryzyko chorób dziecka Jak zadbać o dziecko po 40? Które badania prenatalne wykonać? Chcesz urodzić dziecko po 40 roku życia? Pamiętaj o refundacjach badań Jak zadbać o ciążę po 40 roku życia? Możesz wykonać nieinwazyjny, całkowicie bezpieczny test prenatalny NIFTY pro – wygląda jak zwykła morfologia, a ma czułość porównywalną do czułości amniopunkcji (ponad 99% dla trisomii 21.). Może pomóc odzyskać spokój i uniknąć amniopunkcji, a przy tym ma szeroki zakres badanych chorób genetycznych – 94. NIFTY pro jest badaniem genetycznym i na jego wynik nie wpływa wiek mamy. Czytaj więcej o NIFTY pro >> Na dziecko trzeba być gotowym! Lekarze uważają, że im wcześniej, tym lepiej. Z medycznego punktu widzenia najkorzystniejszy czas na pierwszą ciążę to ten, kiedy kobieta ma ok. 18 – 20 lat. Spójrzmy na to jednak trochę bardziej racjonalnie, pamiętając, że biologia to jedno, a psychika to drugie. Większość dziewczyn w tym wieku myśli raczej o studiach, usamodzielnieniu się, swojej pierwszej pracy, a nie o założeniu rodziny. Chęć posiadania potomstwa przychodzi zwykle znacznie później. Zalety ciąży po 40 – tce? Lepsze warunki życia dla dziecka Większość kobiet, zanim bez reszty poświęci się wychowywaniu dziecka, chce jeszcze skończyć studia, znaleźć dobrą pracę i spełnić swoje ambicje zawodowe. To całkiem zrozumiałe. Szalenie ważne jest też oczywiście znalezienie mężczyzny, który będzie nadawał się na ojca. Brak odpowiedniego partnera, jest jednym z powodów, dla którego kobiety decydują się na późne macierzyństwo. Panie, które zachodzą w ciążę w wieku 40 lat mają już przeważnie ustabilizowaną sytuację materialną i rodzinną, nie muszą tak bardzo martwić się o pracę, mieszkanie, mają zaufanych, często długoletnich partnerów. Jednym słowem: są w stanie zapewnić dziecku lepsze warunki życia. Są też zwykle lepiej przygotowane emocjonalnie do roli matki i bardziej skłonne do poświęceń. Młodym mamom znacznie trudniej jest zrezygnować z życia, jakie prowadziły przed ciążą. Wiele z nich ma poczucie krzywdy i ograniczonej wolności, szczególnie wtedy, gdy dziecko nie było do końca planowane. Zalety późniejszego macierzyństwa dostrzegają też sami lekarze. Z doświadczenia wielu ginekologów, wynika, że takie pacjentki są zwykle bardzo zdyscyplinowane, słuchają zaleceń, pamiętają o badaniach kontrolnych, zdrowym trybie życia oraz przestrzeganiu odpowiedniej diety w ciąży. Młode mamy często nie myślą o konsekwencjach, o tym, że swoim zachowaniem mogą zaszkodzić dziecku, choć oczywiście nie jest to regułą. Późne macierzyństwo wśród gwiazd Wiele współczesnych Polek podąża za „trendami” jakie dyktuje im świat mody, filmu czy muzyki. Pani, która przeczyta w czasopiśmie lub usłyszy w telewizji, że ta czy tamta aktorka urodziła pierwsze dziecko po 40 – tce, często myśli sobie: „Skoro ona może, to ja też!”. A przykładów takich celebrytek jest naprawdę sporo. Amerykańska aktorka Halle Berry, znana z filmów o Bondzie swoje pierwsze dziecko urodziła w wieku 42, a drugie w wieku 46 lat. Kolejnym przykładem może być choćby Uma Thurman, która została mamą również w wieku 42 lat. Do tego grona zalicza się ponadto Nicole Kidman czy Salma Hayek – obie zaliczyły swój macierzyński „debiut” mając 41 lat. Podobnych historii nie trzeba wcale szukać za oceanem. Znana polska prezenterka telewizyjna Katarzyna Dowbor urodziła swoja córkę Marysię, gdy miała lat 40 i uważa, że to była jedna z lepszych decyzji w jej życiu. A Katarzyna Figura czy Joanna Brodzik? One też nie były już przecież najmłodsze, gdy podejmowały decyzję o dzieciach. Ciąża w wieku 40 lat – jakie badania należy wykonać? Ciąża po 40 –tce oznacza dla kobiety długą listę badań, które należy wykonać. Dla każdego specjalisty istotne znaczenie ma stan narządów wewnętrznych rodnych. USG dopochwowe pozwoli sprawdzić, czy istnieją jakiekolwiek patologie związane z jajowodami, jajnikami, macicą. Jeśli w ostatnim czasie pacjentka nie była poddawana cytologii, lekarz pobierze materiał do jej wykonania, jak również materiał konieczny do kontroli czystości pochwy. Różnego rodzaju infekcje mogą mieć bardzo negatywny wpływ na zajście w ciążę i jej przebieg, dlatego muszą zostać wyeliminowane na samym początku. Konieczne jest wykonanie również takich badań, jak: morfologia; OB; oznaczenie grupy krwi i czynnika Rh; badanie moczu; badanie glukozy we krwi; poziom przeciwciał przeciwko różyczce, ospie wietrznej, toksoplazmozie, cytomegalii; poziom hormonów tarczycowych; wykluczenie obecności WZW typu B. REKLAMA Czy ciąża po 40 –tce jest bezpieczna? Późne macierzyństwo ma wiele zalet. To fakt. Mówiąc o nim, należy jednak pamiętać, że oprócz licznych walorów ma ono również swoje wady. Warto o nich wiedzieć, szczególnie jeśli planujemy odłożyć nasze rodzicielskie plany na dalszą przyszłość. Jakie zagrożenia niesie ze sobą ciąża po 40 –tce? Z w wiekiem spada przede wszystkim płodność kobiety, a jej szanse na ciążę maleją. Trzeba wiedzieć, że dziewczynka rodzi się już wyposażona w komplet wszystkich swoich komórek jajowych – można więc śmiało powiedzieć, że są one starsze od niej samej, bo przecież wiek człowieka liczy się od momentu jego urodzenia. Komórek jajowych ubywa w ciągu życia kobiety, podlegają one również procesowi starzenia. Dlatego dla kobiet w tym wieku istotne są badania hormonalne i ocena rezerwy jajnikowej. Czym jest ocena rezerwy jajnikowej? Ciąża w wieku 40 lat wiążę się z określeniem ilości pęcherzyków w jajniku, które są zdolne do wzrostu oraz rozwoju komórki jajowej. Jest to właśnie określenie rezerwy jajnikowej. Marker, który jest jej przypisany to AMH. Poprzez określenie jego poziomu, wyznacza się najodpowiedniejszy czas na staranie się o potomstwo. Poza tym możliwe jest rozpoznanie problemu – zbyt wczesnego wygasania funkcji jajników, jak również zbadanie, kiedy pojawi się menopauza. Dzięki wynikowi AMH wybiera się skuteczną metodę leczenia, gdy widoczne są kłopoty z zajściem w ciążę. Ciąża po 40 to również kontrola takich hormonów, jak: LH, FSH, estradiol, progesteron, prolaktyna. Należy pamiętać, że komórki jajowe starzejąc się, tracą odporność na mutacje genetyczne, które są podłożem wielu różnych chorób. Ciąża w wieku 40 lat a ryzyko chorób dziecka Z wiekiem komórki jajowe są znacznie bardziej narażone na mutacje. I tak np. prawdopodobieństwo urodzenia dziecka z zespołem Downa: u 20-latki wynosi 1:667, u 40-latki – 1:107, u 45-latki aż 1:30. Co oczywiście nie oznacza, że młode mamy nie mogą urodzić chorego dziecka, a te starsze skazują swoje potomstwo na życie z wadą genetyczną. Na szczęście na rynku istnieje teraz wiele przesiewowych badań prenatalnych, które potrafią ocenić ryzyko takich zaburzeń z bardzo wysokim prawdopodobieństwem. Dlatego też ich wykonanie zaleca się wszystkim ciężarnym, które ukończyły 35 lat. Inne wskazania do wykonania przesiewowych badań prenatalnych to: nieprawidłowy kariotyp matki lub ojca, nieprawidłowe wyniki badania USG pomiędzy 11 i 14. tygodniem ciąży, wystąpienie wad genetycznych w poprzednich ciążach lub w rodzinie. Jak zadbać o dziecko po 40? Które badania prenatalne wykonać? Jak zadbać o dziecko po 40 roku życia? Jak już wspomnieliśmy, mogą w tym pomóc badania prenatalne. Badania te pomogą wykryć lub wykluczyć nieprawidłowości genetyczne, a także inne choroby płodu. Dzięki nim rodzice zyskają cenny spokój, że dziecko zdrowo się rozwija. A jeśli badania wykażą nieprawidłowości, będą mogli przygotować schemat postępowania z lekarzami (niektóre choroby można leczyć niedługo po porodzie, a czasami jeszcze w łonie matki). W pierwszej kolejności zwykle wykonuje się nieinwazyjne badania prenatalne, do których należą: USG genetyczne, USG połówkowe, USG 4D test PAPP-A, test potrójny, test zintegrowany, bezpieczne badania oparte na analizie DNA płodowego, np. test NIFTY pro. Polskie Towarzystwo Ginekologiczne rekomenduje, by u wszystkich ciężarnych kobiet (bez względu na wiek) wykonać przesiewowe badania prenatalne, ma to na celu oszacowanie ryzyka wystąpienia najczęściej spotykanych wad rozwojowych i chorób genetycznych [1]. Czytaj więcej: Przesiewowe (nieinwazyjne) badania prenatalne Dopiero gdy przesiewowe badania nieinwazyjne dadzą nieprawidłowy wynik, lekarze zalecają, by wykonać badania prenatalne diagnostyczne, które są inwazyjne. Do takich badań należy między innymi amniopunkcja oraz biopsja kosmówki. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy kobieta świadomie zrezygnuje z badań przesiewowych lub ma powyżej 40 lat, lekarz może zlecić od razu wykonanie badania inwazyjnego [1]. REKLAMA Chcesz urodzić dziecko po 40 roku życia? Pamiętaj o refundacjach badań W Polsce funkcjonuje Program Badań Prenatalnych. W ramach tego programu wiele badań wchodzących w zakres diagnostyki prenatalnej jest finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Jeśli jesteś w ciąży po 40, także możesz skorzystać z bezpłatnej diagnostyki, ponieważ do programu mogą przystąpić wszystkie kobiety w ciąży powyżej 35 roku życia. Aby skorzystać z bezpłatnych badań krwi czy USG, potrzebne jest skierowanie od lekarza. W ramach programu można wykonać także badania biochemiczne, w tym test PAPP-A. Refundacji nie podlegają badania oparte na analizie wolnego płodowego DNA (jednak płatność można zwykle rozłożyć na raty). Ciąża w wieku 40 lat a zdrowie matki Z wiekiem spada ogólna wydolność kobiety. Znacznie trudniej jest jej znieść fizyczne obciążenie, jakie niesie ze sobą ciąża, gorzej też przechodzi sam poród, który często musi się zakończyć cesarskim cięciem. Po 40. roku życia u pacjentek zaczynają się również pojawiać choroby przewlekle, takie jak cukrzyca czy nadciśnienie. Oba te czynniki mogą mieć niekorzystny wpływ na dziecko i doprowadzić do komplikacji. Większość mam po 40 – tce rodzi oczywiście całkiem zdrowe dzieci. Ze względu na to, że z wiekiem matki wzrasta ilość potencjalnych zagrożeń, takie ciąże powinny być jednak prowadzone pod czujnym okiem personelu medycznego. Macierzyństwo po 40 jest możliwe, a pomóc w doprowadzeniu ciąży do szczęśliwego końca mogą właśnie badania prenatalne. Zobacz też: Jakie badania prenatalne wykonać w ciąży po 35 roku życia? Ciąża po 40 –tce – jakie znaczenie ma dieta i kwas foliowy? Ciąża po 40 –tce, jak i ciąża w każdym innym wieku, wymaga stosowania przez kobietę odpowiedniej diety, która zapewni jej oraz dziecku właściwe składniki i witaminy. Okres ciąży to czas, kiedy organizm może być narażony na ich niedobór. Szczególną uwagę należy zwrócić na kwas foliowy oraz inne witaminy z grupy B. Istotny jest także magnez, cynk, selen, wapń, witamina D. Z tego względu, że ciąża w wieku 40 lat jest bardziej narażona na obciążenia chorobowe dziecka, tym bardziej kobieta, pod kontrolą lekarza, musi pamiętać o przyjmowaniu kwasu foliowego. Zazwyczaj dawka dzienna, jaką przyjmuje ciężarna to 0,4 – 1 mg. Kobietom w ciąży zaleca się przeprowadzenie badań genetycznych, by upewnić się, czy jest prawidłowo przyswajany przez organizm. Kwas foliowy ma wiele pozytywnych właściwości, reguluje wzrost i funkcjonowanie komórek, wpływa korzystnie na mózg i system nerwowy, usprawnia funkcjonowanie układu pokarmowego, zapobiega miażdżycy, chroni przed nowotworami. Kobieta powinna pamiętać o zbilansowanej diecie, czyli o spożywaniu warzyw, owoców, mięsa, nabiału, pełnoziarnistych produktów, olei roślinnych, ryb, jajek. Dostarczanie organizmowi wartościowych składników wpływa pozytywnie na rozwój płodu i zapobiega wadom wrodzonym u dziecka. Zaleca się, by kobieta ciężarna jadła 5-6 posiłków dziennie, mniej więcej co 3-4 godziny. Dobrym pomysłem jest ustalenie regularnych godzin posiłków. Jednak, gdy przyszła mama poczuje się głodna między posiłkami, oczywiście ma prawo sięgnąć po przekąskę – ale zdrową. Ciąża po 45 roku życia Wiele kobiet decyduje się na macierzyństwo dopiero po 45 roku życia. Tak późne macierzyństwo ma oczywiście również wiele zalet i może być tak samo udane, jak macierzyństwo po 20 roku życia. Trzeba jednak mieć na uwadze, że w tym wieku kobiecie jest dużo trudniej znieść fizyczne obciążenie, jakim niewątpliwie jest ciąża. Nikłe są również szanse na poród naturalny – takie ciąże rozwiązuje się przeważnie za pomocą cesarskiego cięcia. Komplikacje mogą również powodować schorzenia u matki, których występowanie się zwiększa po 40 roku życia np. cukrzyca. W okresie ciąży po 45 roku życia warto zwracać szczególną uwagę na dietę, aby dostarczyć dziecku witaminy i minerały w odpowiedniej ilości. Najważniejsze z nich to kwas foliowy (jest najbardziej istotny), witaminy z grupy B, cynk, magnez, selen, wapń oraz witamina D. Ciąża po 45 roku życia a ryzyko chorób Należy pamiętać, że po 45 roku życia ryzyko pojawienia się mutacji w genach dziecka, jest jeszcze większe niż po 40 roku życia. Prawdopodobieństwo urodzenia dziecka z zespołem Downa wynosi aż 1:30. Mimo wszystkich negatywnych czynników większość kobiet po 45 roku życia rodzi zdrowe dzieci. Ważne jest jednak, aby być pod stałą opieką lekarza i wykonać wszystkie potrzebne badania Ciąża po 45 roku życia a badania prenatalne W trakcie tak późnej ciąży nie można pominąć wykonania badań prenatalnych. Mogą one wykryć wszelakie nieprawidłowości u dziecka. Mogą one również je wykluczyć, co uspokoi rodziców. Kobieta ciężarna po 45 roku życia może wykonać badania prenatalne przesiewowe lub inwazyjne. Dostępne są też bezpieczne badanie oparte na analizie DNA płodowego, które są jednocześnie bezpieczne I mają wysoką czułość (np. NIFTY pro). Warto pamiętać, że po 45 roku życia można skorzystać z refundowanej diagnostyki w przypadku większości badań prenatalnych. Ciąża po 45 roku życia a menopauza Pod uwagę trzeba wziąć, że po 45 roku życia u kobiet pojawia się menopauza. W jej trakcie oczywiście dalej można zajść w ciążę. Okres menopauzy to kilka lat nieregularnych miesiączek i wahań hormonalnych. Często jej początkowe symptomy są mylone z objawami ciąży np. zanik miesiączki, plamienia, bolesne piersi czy wahania nastroju. Najlepiej jest wykonać wtedy test ciążowy lub udać się na badania krwi. Po menopauzie w ciążę zajść się nie da, ale jednak stale pojawiają się nowe badania nad wydłużeniem płodności kobiet. Wiek macierzyństwa stale się przesuwa. Ciąża po 45 roku życia a in vitro Jeśli po 45 roku życia wciąż marzymy o macierzyństwie, to warto wziąć pod uwagę metodę zapłodnienia in vitro. Metoda ta polega na połączeniu komórki jajowej i plemnika w laboratorium zamiast w organizmie kobiety. Zarodki zostają umieszczone w przeznaczonym do tego celu inkubatorze. Po upływie około 5 dni wprowadza się 2 lub 3 zarodki do organizmu kobiety. Robi się to za pomocą cewnika. Mniej więcej 12 dni później przeprowadza się badanie krwi, aby potwierdzić czy zapłodnienie doszło do skutku. Skuteczność metody in vitro to około 35% w Polsce i 30% w Europie. W niektórych przypadkach do zajścia w ciążę potrzebne 2-3 zabiegi. Natalia Jeziorska Aktualizacja: 10 maja 2021 r. Autor: Źródła: 1. Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące postępowania w zakresie diagnostyki prenatalnej (Kwiecień 2009) Data publikacji: 10/05/2021, Data aktualizacji: 27/05/2022
Kobiety po 50. roku życia stają się bardziej podatne na złamania kości i kontuzje. Jeśli chcesz zmniejszyć ryzyko osteoporozy, zacznij się ruszać. Przejdź na zdrową, zbilansowaną dietę i zadbaj również o odpowiednią ilość wapnia w diecie. Dodatkowo rzuć palenie i nie nadużywaj alkoholu.
U 40-letniej kobiety zaburzenia miesiączkowania mogą mieć wiele przyczyn. To czas, w którym możliwe jest wszystko od ciąży po menopauzę, przez zaburzenia hormonalne wywołane chorobami lub trybem życia. Sprawdź, jakie przyczyny i objawy zaburzeń miesiączkowania występują po 40-tce. Kobieta w tym wieku jest u szczytu swoich możliwości. Z wielu badań wynika, że po 40-ce seks smakuje nam najlepiej, osiągamy pełną harmonię seksualną, a między 25. a 45. rokiem życia napięcie seksualne rośnie do maksymalnych wartości. Z brytyjskich badań opublikowanych przez dziennik „Daily Mail” wynika, że aż 70 proc. kobiet, które ukończyły 40. rok życia, jest w pełni świadoma, jakie pozycje i techniki seksualne dają im największe zadowolenie w łóżku, połowa nie czuje żadnego zahamowania w kontaktach seksualnych, a 60 proc. uważa, że cieszą się najlepszym seksem w swoim życiu. Jeśli więc kobieta jest aktywna seksualnie i w pewnym momencie pojawiły się u niej zaburzenia miesiączkowania powinna w pierwszej kolejności zrobić domowy test ciążowy. Gdy jednak test wyjdzie negatywny trzeba skonsultować to z lekarzem. W przypadku zatrzymania miesiączki lekarz zwykle zaleca badania hormonalne: FSH, LH, TSH, prolaktyny, test progesteronowy (próba P) i inne badania. Sprawdź: Kalkulator miesiączki - jak obliczyć cykl miesiączkowy? Zaburzenia miesiączkowania – wahania hormonalne Mimo doskonałego samopoczucia w organizmie 40-letniej kobiety zachodzą zmiany, które przygotowują ją do okresu przekwitania. Z uwagi na zmniejszającą się ilość estrogenu, poziom FSH w organizmie kobiety wzrasta, co ma wpływ na szybkie dojrzewanie pęcherzyków jajowych. W związku ze starzeniem się, pęcherzyki tracą zdolność osiągnięcia gotowości do owulacji, czego efektem jest zaburzony cykl miesięczny. W tym czasie miesiączka może pojawiać się co kilka miesięcy albo co 2 tygodnie. Czasem zatrzymanie miesiączki trwa 60 lub więcej dni. Do menopauzy, która w Polsce przypada statystycznie między 48. a 52. rokiem życia jest jeszcze kilka lat. Wczesna faza przejścia menopauzalnego rozpoczyna się jednak na ok. 7-10 lat przed ostatnim krwawieniem. Ten czas nazywany jest premenopauzą. U niektórych kobiet proces ten przebiega szybciej, nie ma jednak powodów do niepokoju, bo zdaniem lekarzy menopauza po 40. roku życia to nadal prawidłowe zjawisko. Przedwczesna menopauza pojawia się przed 40. rokiem życia i wymaga intensywnej terapii hormonalnej. Z badań wynika, że klimakterium występuje u jednej kobiety na 100 pań przed 40. rokiem życia i u jednej na tysiąc kobiet przed 30. rokiem życia. Przedwczesna menopauza ma podobny przebieg do tej klasycznej, choć objawy nie są tak silne, nie zawsze pojawiają się także symptomy zapowiadające wcześniejsze przekwitanie, takie jak uderzenia gorąca. Czytaj także: Opóźnienie okresu - tabletki, sposoby, witamina C, lek Zaburzenia miesiączkowania - menopauza objawy Jeśli po 40. roku życia pojawiają się zaburzenia okresu warto przyglądać się pracy swojego organizmu, być może równolegle pojawią się pierwsze objawy menopauzy, które z czasem będą przybierać na sile. Czego się spodziewać? Charakterystyczne dla tego okresu objawy to: zaburzenia somatyczne (zawroty i bóle głowy, parestezje) zaburzenia psychiczne (nadpobudliwość, obniżenie nastroju, labilność emocjonalna) obrzęki i silne bóle piersi, bóle w podbrzuszu i bóle pleców, obrzęki i bóle kończyn dolnych, zwiększone ciśnienie krwi, kołatanie serca, zaburzenia snu, zmiany zanikowe w obrębie błon śluzowych macicy i pochwy, zwiększone ciśnienie krwi, ogólny stan zmęczenia, przyrost tkanki tłuszczowej, osłabienie libido, suchość pochwy i skłonność do infekcji intymnych, dysfunkcje seksualne, częste zaparcia i wzdęcia, wzrost stężenia cholesterolu we krwi. Choć w trakcie menopauzy aż 85 procent kobiet odczuwa uderzenia gorąca, czyli tzw. wary i nocne zlewne poty, to na bardzo wstępnym etapie okresu przekwitania nie są one tak powszechne i uciążliwe. Dopiero z czasem dochodzi do silniejszego rozregulowania układu sterującego temperaturą ciała. Zaburzenia cyklu miesiączkowego - ciąża Zaburzenia miesiączkowania po 40. roku życia mogą wynikać z ciąży, zwłaszcza jeśli aktywna seksualnie kobieta nie stosuje sprawdzonych środków antykoncepcyjnych. Bardzo często dzieje się tak, że przy wcześniejszych zaburzeniach miesiączkowania panie uznają, że długie przerwy między krwawieniami oznaczają, że ich płodność ustała. To bardzo częsta przyczyna przypadkowych ciąż po 40. roku życia. Tymczasem w tym czasie, nawet jeśli miesiączki są nieregularne tylko 40 procent cykli jest bezowulacyjnych. Jeśli więc przez pewien czas nie pojawiła się miesiączka powinno się rozważyć możliwość zajścia w ciążę. Test ciążowy powinno się zrobić, jeżeli oprócz braku miesiączki kobieta odczuwa także inne objawy, które mogą świadczyć o ciąży, czyli: wahania nastroju, bóle głowy, bolesność piersi, notoryczne zmęczenia i rozkojarzenie. Kobieta po 40. roku życia, która chce mieć pewność, że jej cykle są bezowulacyjne powinna zrobić sobie badanie poziomu hormonów. Przede wszystkim chodzi o poziom hormonu FSH z krwi, jeśli jego wartość powyżej 30 mIU/ml oznacza, że do owulacji już nie dochodzi. W jajnikach nie ma dojrzewających pęcherzyków, czyli nie ma ryzyka niechcianej ciąży. Zaburzenia miesiączkowania - przyczyny inne niż ciąża Zaburzenia miesiączkowania po 40. roku życia mogą wynikać także z innych przyczyn zdrowotnych. Nieregularne miesiączki lub zanik krwawienia mogą być wynikiem różnych schorzeń, w tym między innymi: endometriozy, zespołu policystycznych jajników, mięśniaków macicy, polipów, torbieli jajnika, nadżerek, nowotworów złośliwych jajników, nowotworów szyjki macicy, nowotworów macicy, cukrzyca, choroby nerek. Zaburzenia miesiączkowania a tarczyca Zaburzenia cyklu miesiączkowego powinny być sygnałem, że konieczna jest wizyta u lekarza ginekologa, który wykona szereg badań, w tym między innymi: USG jajników badanie nadnerczy badanie poziomu hormonów: estradiolu, testosteronu, LH, FSH i prolaktyny badanie poziomu tarczycy Bardzo często zaburzenia okresu wynikają z nieprawidłowej pracy tarczycy, bo hormony tarczycy współdziałają z estrogenami i progesteronem w utrzymaniu prawidłowej czynności macicy. U kobiet z nadczynnością tarczycy obserwuje się zwiększenie stężenia estradiolu, czemu towarzyszą zaburzenia miesiączkowania. Zaburzenia okresu pojawiają się również przy niedoczynności tarczycy i spadku stężenia estradiolu. Zobacz również: Cykl owulacyjny - kalendarzyk, wykres, kiedy dni płodne? Zaburzenia miesiączkowania - przyczyny inne Brak miesiączki po 40. roku życia może być spowodowany także silnym lub przewlekłym stresem. Pod wpływem stresu uruchamia się działanie kortyzolu, który nazywany jest hormonem stresu. Nadmiar kortyzolu hamuje działanie progesteronu, zaburza funkcjonowanie osi podwzgórze-przysadka-jajnik. Poza tym u kobiet, które przez dłuższy czas żyją w napięciu nerwowym dochodzi do nadprodukcji prolaktyny, która także zaburza regularne miesiączkowanie. Przyczyn zaburzeń menstruacji warto szukać również w gwałtownym spadku masy ciała, zwłaszcza jeśli kobieta choruje na anoreksję lub bulimię. Za zaburzenia hormonalne może w ten sposób wpływać także leczenie lekami hormonalnymi, sterydami czy chemioterapeutykami. Czasami u kobiet występują zaburzenia miesiączkowania po tabletkach antykoncepcyjnych, może się zdarzyć, że krwawienie wystąpi dopiero w ciągu 2-3 miesięcy po odstawieniu antykoncepcji hormonalnej. Zobacz: Przyspieszenie okresu - sposoby, tabletki, luteina, zioła Treści z działu "Wiedza o zdrowiu" z serwisu mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny i nie mogą zastąpić kontaktu z lekarzem lub innym specjalistą. Wydawca nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie porad i informacji zawartych w serwisie bez konsultacji ze specjalistą.
Uważa się, że kobieta po 60-tce pragnie odpoczynku, ciszy, spokoju. Chce być szarą myszką. W rzeczywistości obecne pokolenie kobiet powyżej 60-tki nie boi się wyzwań w miejscu pracy, czy w życiu społecznym. Chcą być widziane, słyszane i cenione. Nie chcą na siłę się odmładzać.Dojrzeć do zmian – czterdziestoletnia zmienia pracę Zmiana pracy po 40? Ależ tak! Poznaj historie kobiet, które przewróciły swoje życie zawodowe do góry nogami Czy kariera po czterdziestce jest możliwa? Ależ tak! Poznaj historie kobiet, które przewróciły swoje życie zawodowe do góry nogami / fot. Adobe Stock Anna, umówiła się ze mną na spotkanie w kawiarni. Chciała porozmawiać o pracy; temat często poruszany na spotkaniach z coachem Przypuszczałam, że będziemy kontynuowały poprzednią rozmowę, ale już pierwsze zdanie było sygnałem, że tym razem skupimy się na czymś nowym. „Coś takiego jak ta kawiarnia, albo mały pensjonat, mogłabym prowadzić do emerytury”, powiedziała. „A co będzie z tym, czym się teraz zajmujesz?”, zapytałam. „Już mi się znudziło. Potrzebuję odmiany. Mam 43 lata i zastanawiam się, co ciekawego może mnie jeszcze spotkać”. Zmiana pracy po 40: sukces czy porażka? Radykalna zmiana – z wydawcy na właściciela kawiarni lub pensjonatu. Ale Anna nie jest pierwszą, która ma ochotę na tak diametralną modyfikację swego życia zawodowego. Czym się kierują osoby podejmujące takie decyzje? Jedni, jak Anna, mają dość tego, co robią, inni odkryli nową pasję, a jeszcze innych do zmiany zmusiło życie. Ale łączy ich jedno – oczekują, że zmiana przyniesie im satysfakcję. Jednym przewrót w życiu zawodowym kojarzy się z sukcesem, innym natomiast – z katastrofą. Wiele osób kwalifikuje jako porażkę sam fakt, że muszą dokonać zmian, mimo że potem na nowym polu odnoszą sukces. Skąd taka różnica w ocenie? Z pewnością ma znaczenie rzeczywistość, w jakiej wychowali się nasi rodzice, i przekonania, jakie nam przekazali. Gdy oni zaczynali karierę, dla większości ludzi pierwsze miejsce pracy było jednocześnie ostatnim. Zatrudnienie u jednego pracodawcy przez całe życie zawodowe było pożądane i akceptowane społecznie. Czy teraz jest to możliwe? Tak, ale dla mniejszości. A co ze społecznymi oczekiwaniami? Coraz mniej osób dziwi się takim zmianom. Co zatem zrobić? Czy skupić się na szukaniu stabilnego zawodu, czy przygotować się do zmian? Na te pytania nie ma jednej odpowiedzi. W swojej pracy częściej spotykam się z chęcią dokonania zmiany przy jednoczesnym zachowaniu lub odzyskaniu satysfakcji z pracy. Jak zatem takiej zmiany dokonać? Furtki i bramy Anna rozpoczęła poszukiwania od uświadomienia sobie, czego nie chce. Wie natomiast, jak chce się czuć. Wie też, że zmiana jest możliwa. Nie traktuje jej w kategoriach kary czy nieszczęścia, chce żyć ciekawiej. Czy wszyscy tak podchodzą do zmian? Ewa, która w wieku 45 lat dokonała z sukcesem piątej zmiany, ma inne podejście. Zaczynała po studiach jako specjalistka chemik w oczyszczalni ścieków, później odpowiadała za powstawanie receptur kosmetyków: najpierw w małej, prywatnej firmie, później w światowym koncernie. Oba zawody związane były z kierunkiem studiów. Radykalna zmiana nastąpiła w połowie lat 90., gdy – po urodzeniu drugiego dziecka – rozpoczęła pracę jako agentka ubezpieczeniowa, a później jako przedstawicielka handlowa sprzedający specjalistyczne oprogramowanie. I w jednej, i w drugiej firmie była najlepszym handlowcem, aż zachorowała. Musiała zrezygnować z pracy, zwolnić tempo. Perspektywy nie były wesołe – 44 lata i brak szansy na zatrudnienie. Pomiędzy kolejnymi wizytami u lekarzy zrobiła jednak kurs masażu i kurs dla korektorów. Nie myślała wtedy o pracy, kierowała nią wyłącznie chęć zagospodarowania wolnego czasu. Od pięciu lat współpracuje jako redaktorka z trzema czołowymi wydawnictwami – spełniło się jej marzenie o pracy w domu. Życie zmusiło ją do poszukiwania i znalazła to, co lubi. Na pytanie, co w jej przypadku decydowało o zmianie i czy myślała, co chciałaby robić, odpowiedziała, że w trakcie wykonywania jednego zawodu otwierała sobie różne małe furteczki bez intencji zmiany pracy; zawsze była ciekawa życia, otwarta na naukę. A o tym, że te furtki stawały się bramą do nowego zawodu, często (choć nie zawsze) decydował przypadek. Może cię zainteresuje: 21 zawodów zdalnych, które możesz wykonywać z domu Zmiana zawodu po 45 roku życia jest możliwa / fot. Katarzyna Kucwaj Zmiana zawodu po 45 roku życia – Szukam więc jestem Inne podejście ma Katarzyna. Po maturze rozpoczęła pracę w gabinecie kosmetycznym. Po kilku latach odkryła nowe powołanie – pracę w szkole. Poszła na studia pedagogiczne, od ośmiu lat pracuje jako nauczycielka w podstawówce. Gdy się spotkałyśmy, zdradziła mi, że rozczarowała ją sytuacja w szkolnictwie i rozważa powrót do zawodu kosmetyczki. Ale ponieważ odkryła też nową pasję, którą jest opieka nad niepełnosprawnymi dziećmi, zaczęła studiować pedagogikę specjalną. Za trzy lata, już po czterdziestce, podejmie decyzję, którą z tych trzech dróg pójdzie. Co łączy te kobiety? Nie skupiły się na tym, co zostawiły za sobą. Każda z nich patrzy na listę zysków. Nawet jeśli część tej listy jest teraz nieczytelna, to i tak są przekonane, że w miarę upływu czasu znajdą tam nowe korzyści z wprowadzonych zmian. Nie wszyscy jednak mają takie podejście. Bywają osoby niezadowolone ze swojej pracy, które jednocześnie nie robią nic, aby ten stan zmienić. Są rozgoryczone brakiem sukcesów i perspektywą pracy w jednym zawodzie do emerytury. Na pytanie, co mogą z tym zrobić, odpowiadają, że w wieku 35 lat już nic; skończyły takie a nie inne studia, a na nowe nie pójdą i nie wystartują do nowego zawodu, bo tam są sami młodzi i one z nimi nie mają szans. Zresztą jak to w tym wieku zaczynać wszystko od początku? Nie mają też pomysłu na nowy zawód. Są ciągle zmęczone, często chorują i uskarżają się na wysoki poziom stresu w pracy. Takie osoby jednak nie chcą pójść śladem Ilony, która zdobyła wykształcenie przygotowujące do pracy na stanowisku pracownika socjalnego. W zawodzie pracowała przez kilka lat i w pewnym momencie stwierdziła, że praca ta nie pozwoli jej na utrzymanie rodziny. Wtedy bez żalu rozstała się z wymarzonym zawodem i rozpoczęła pracę jako handlowiec. Znalazła w niej spełnienie i odkryła jej zalety. Teraz jest dyrektorką sprzedaży i wprowadza do zawodu nowe pokolenia handlowców. Nadal dostaje propozycje powrotu do ośrodka pomocy, ale jest zadowolona z nowego życia i nie chce się cofać, choć mogłaby przejść na stanowisko kierownicze i pracować bez stresu związanego ze stanowiskiem menedżera sprzedaży. Przeczytaj koniecznie: Męczy mnie praca, którą kocham. Czy to już wypalenie zawodowe? Tirem w nudę To, że zmiany, których dokonały Anna, Ewa, Ilona i Katarzyna, zakończyły się sukcesem, było wynikiem ich podejścia i skupienia się na przyszłości. Nikt nie podejmował decyzji za żadną z nich. Każda z nich chciała dostrzec okazje. Każda patrzyła na świat, mając w głowie pytanie: co jeszcze ciekawszego może mnie spotkać? Żadna z nich nie powiedziała: już jestem za stara na zmiany i sukces. Trzy lata temu byłam świadkiem rozmowy dwojga kierowców TIR-a, mężczyzny i 50-letniej kobiety. Kobieta pracowała w zawodzie od niedawna. Na pytanie, czym się kierowała, podejmując w tym wieku decyzję o rozpoczęciu pracy jako kierowca, odpowiedziała z uśmiechem: „Dzieci urosły i nie miałam co robić w domu, a zawsze lubiłam jeździć autem”. Aneta Juszczuk O autorce: Aneta Juszczuk – pracuje jako headhunterka i rekruterka. Na portalu LinkedIn w piątki w ramach akcji #piatekzrekruterem, nieodpłatnie udziela porad osobom szukającym pracy. .
być kobietą po 40 tce
