🪔 Długoterminowy Najem Samochodu A Podatek Dochodowy

Pytanie: W 2018 roku podatnik zawarł z firmą niemiecką umowę na wynajem długoterminowy samochodu osobowego o wartości zł. Podatnik prowadzi ewidencję pojazdu rozlicza VAT należny, naliczony w całości. Czy może zaliczać wartość rat miesięcznych w całości w koszty, czy musi proporcjonalnie do zł? Pozostało jeszcze 80 % treściAby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp. Uzyskaj dostęp do Portalu FK a wraz z nim: Jeśli posiadasz konto - zaloguj się Jeśli nie posiadasz pełnego dostępu do portalu, możesz wykupić dostęp jednorazowy do wybranego dokumentu. PayU » zł netto ( zł brutto)

Wyszukiwarka LeasinguOtrzymaj tanie i dobre oferty leasingu bezpośrednio od najlepiej ocenianych leasingodawcówUbezpieczenie GAPKup dobry i tańszy GAP fakturowy. U nas kupujesz ze zniżką – sprawdź cennikPoleasingowePoleasingowe samochody i sprzęt. Aukcje i sprzedaż – wszystko w jednym miejscu PZWLP wspólnie z Deloitte przygotował broszurę informującą o ujęciu leasingu i wynajmu długoterminowego aut w kosztach podatkowych, rozliczeniach VAT i w księgach rachunkowych w oparciu o standardy MSR. Jest to bardzo ciekawa i praktyczna pozycja, która w pigułce streszcza księgowo-podatkowe zagadnienia dotyczące leasingu i wynajmu długoterminowego według stanu prawnego na 31 października 2017, czyli są aktualne także w 2018 2019 zmieniły się zasady zaliczania kosztów nabycia, leasingu i użytkowania pojazdów osobowych w firmie. Dlatego niniejszy poradnik zdezaktualizował się w zakresie rozliczeń PIT/CIT. Aktualne zasady rozliczeń znajdziesz w poradniku Koszty podatkowe leasingu samochodów osobowych (PIT i CIT)Broszura przygotowana jest pod kątem przedsiębiorców korzystających z usług CFM i rozliczających się w ramach podatku od osób prawnych CIT. Jednak będzie ona równie przydatna dla osób fizycznych prowadzących działalność (PIT), korzystających z "klasycznego" leasingu i to nie tylko pozycji podnosi fakt, że poza zagadnieniami związanymi z ogólnym ujęciem leasingu i wynajmu w księgach rachunkowych, rozliczeniach VAT i podatku dochodowym, opisane są również sposoby rozliczeń w przypadku szkody całkowitej, cesji, wcześniejszego zakończenia umowy leasingu lub wynajmu, itd. Warto mieć ją pod dochodowy od osób prawnych (CIT), podatek od towarów i usług (VAT) oraz Międzynarodowe Standardy Rachunkowości w wynajmie długoterminowym pojazdów samochodowychZ treścią broszury można zapoznać się poniżej lub pobrać ją w formacie PDF ze strony PZWLP, bądź naszego serwera: POBIERZ >>Treść broszuryI. Kwestie dotyczące umów leasingu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych (CIT)II. Kwestie dotyczące umów leasingu na gruncie podatku od towarów i usług (VAT)III. Leasing aut - Międzynarodowe Standardy Rachunkowości i Ustawa o RachunkowościWyszukiwarka ofert leasingowych1. Wypełnij tylko jeden formularz2. Otrzymasz wiele ofert i naszą analizę3. Sam wybierzesz najlepszą propozycjęIndywidualna pomoc w wyborze leasinguUżytkownicy Wyszukiwarki Leasingu na otrzymują bezpłatną analizę otrzymanych ofert i warunków umów, co bardzo ułatwia wybór leasingu i pozwala uniknąć poważnych błędów. Sprawdź jak >Chcesz dowiedzieć się więcej?Leasing i podatkiZagadnienia podatkowe dotyczące leasingu (PIT, CIT, VAT). Koszty i odliczenia. Zestawienie wszystkich poradników na poruszających bezpośrednio i pośrednio kwestie czy wynajem długoterminowy samochodu?Wynajem długoterminowy samochodów jest alternatywą dla klasycznego leasingu z wykupem. Coraz więcej przedsiębiorców, chcących sfinansować nowy pojazd, zastanawia się - wybrać leasing czy wynajem długoterminowy? Która forma dla kogo jest korzystniejsza? Skorzystaj z kalkulatora porównującego koszty i wysokość raty. Portal

Rozliczenie powypadkowej naprawy samochodu w leasingu. raty leasingowe (najczęściej wraz z naliczonymi już odsetkami) czynsz inicjalny lub opłatę wstępną zwykle wliczoną w pierwszą ratę (jednorazowo) wydatki związane z eksploatacją pojazdu dotyczące np. zakupu paliwa, koszty napraw. ubezpieczenie OC i AC.

Przychód osiągnięty ze sprzedaży samochodu powinien zostać opodatkowany stawką ryczałtu w wysokości 3% wartości przychodu ze sprzedaży auta. Od wycofania samochodu z działalności do momentu jego sprzedaży nie upłynęło 6 lat, dlatego sprzedaż musi zostać zaliczona do przychodów firmy i opodatkowana. PRZYKŁAD 6.

Poza kupnem samochodu przedsiębiorcy mają możliwość używania pojazdu w działalności gospodarczej na podstawie innych form finansowania – do najpopularniejszych należą leasing i najem samochodu. Jednak w zależności od wybranej formy finansowania sposób rozliczania kosztów z nim związanych jest inny. Sprawdźmy, która forma jest korzystniejsza. Leasing samochodu osobowego w firmie – jak rozliczyć opłaty? Obecnie istnieją 2 formy leasingu: finansowy i operacyjny. Obie formy finansowania różnią się od siebie czasem trwania umowy, sposobem ujmowania kosztów czy formą własności pojazdu (w którym momencie następuje jego wykup na własność). Leasing operacyjny – jak przebiega? W okresie trwania umowy leasingowej przedmiot leasingu stanowi majątek leasingodawcy, przez co leasingobiorca nie ujmuje go w swojej ewidencji środków trwałych ani nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych. Ze względów podatkowych umowy leasingu muszą być sporządzane na określonych zasadach określonych w art. 23b. ust 1. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: musi być ona zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo musi zostać zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości; suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny VAT, musi odpowiadać co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Jeżeli zawarta umowa spełnia wskazane powyżej warunki, należy ją uznać za leasing operacyjny. W takiej sytuacji zarówno koszt rat leasingowych, jak i opłaty eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodu stanowią koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem związku z prowadzoną warunki odnoszą się do ustawowej definicji umowy leasingu operacyjnego. W praktyce umowy zawarte na okres krótszy niż 10 lat również uprawniają do ujmowania w kosztach uzyskania przychodu rat leasingowych i opłat eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem należy, że od 2019 roku występuje limit 150 000 zł dotyczący ujmowania rat leasingu operacyjnego samochodu osobowego w kosztach uzyskania przychodu. W praktyce oznacza to, że comiesięczna rata leasingowa może stanowić koszt uzyskania przychodu jedynie w proporcji do powyższego limitu. Jeśli do faktury dokumentującej opłatę leasingową zostaną doliczone opłaty eksploatacyjne, to od 2019 podlegają one limitowi 75% dla samochodów użytkowanych w działalności oraz prywatnie. Odliczenie 100% kosztów eksploatacyjnych możliwe jest dla samochodów wykorzystywanych wyłącznie w działalności gospodarczej po spełnieniu określonych warunków, w przypadku czynnych podatników VAT tj. prowadzenie szczegółowej kilometrówki, sporządzenie regulaminu pojazdu w firmie oraz zgłoszenie pojazdu do urzędu umów leasingowych zawartych przed 1 stycznia 2019 roku nie występuje limit ujęcia w kosztach podatkowych rat leasingowych do 150 000 zł. Jednakże ograniczenie kosztów eksploatacyjnych od 2019 roku dotyczy wszystkich samochodów osobowych bez względu na datę ich nabycia lub zawarcia umowy 1. Przedsiębiorca Michał, który jest podatnikiem VAT zwolnionym, w styczniu 2019 roku zawarł umowę leasingu operacyjnego na samochód o wartości 500 000 zł. Miesięczna rata leasingu operacyjnego wynosi 10 000 zł brutto. Ze względu na to, że wartość pojazdu wynosi powyżej 150 000 zł do kosztów uzyskania przychodu, przedsiębiorca zaliczy jedynie 30% całej raty leasingowej czyli 3000 zł (150 000/500 000 * 10 000). Leasing finansowy – ujęcie podatkowe W przeciwieństwie do leasingu operacyjnego w przypadku leasingu finansowego na mocy art. 23f. ust. 1 pkt. 3a ustawy o PIT, to na leasingobiorcy spoczywa obowiązek wprowadzenia pojazdu do ewidencji środków trwałych oraz dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Dodatkowo, w koszty podatkowe przedsiębiorca będzie mógł ująć część odsetkową raty leasingowej (część kapitałowa nie stanowi kosztu), pod warunkiem związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Należy podkreślić, iż od 2019 roku obowiązuje nowy limit amortyzacji dla samochodów osobowych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych, który wynosi 150 000. zł. W związku z tym, gdy wartość początkowa pojazdu przekracza wskazany limit, odpis amortyzacyjny może być księgowany do kosztów podatkowych w proporcji do ustawowego limitu. Przykład. 2 Przedsiębiorca Stanisław zawarł umowę leasingu finansowego w lutym 2019 roku na samochód osobowy o wartości 300 000 zł. Jaka część odpisów amortyzacyjnych będzie stanowiła u niego koszt uzyskania przychodu? Z racji tego, że wartość samochodu przekracza ustawowy limit przedsiębiorca do kosztów uzyskania przychodu zaliczyć może jedynie połowę odpisów amortyzacyjnych, tj. 150 000 zł (300 000/150 000). Najem samochodu osobowego – czy koszty najmu można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu? Często zdarza się, iż podatnicy zamiast leasingu podpisują umowy najmu samochodów. Do końca 2018 roku czynsz najmu mógł w całości stanowić koszt uzyskania przychodu, a wydatki eksploatacyjne rozliczane były do limitu kilometrówki dla celów PIT. W określonych przypadkach, kiedy umowa najmu długoterminowego opierała się na takich samych zasadach co umowa leasingowa, samochód mógł być rozliczany w ten sam sposób, co samochód w leasingu operacyjnym. W 2019 roku zmiany w rozliczaniu samochodów osobowych w działalności dotknęły także wynajmowane samochody. Zgodnie z art. 23. ust. 1. pkt. 47a ustawy o PIT wysokość opłat z tytułu najmu samochodu można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu jedynie do limitu 150 000 zł, analogicznie jak w przypadku leasingu operacyjnego. Wartość samochodu do limitu ustalana jest w oparciu o sporządzoną umowę, w związku z czym podpisując umowę z wynajmującym pojazd, warto dopilnować, aby zawarta została w niej informacja o wartości 23. ust. 1. pkt. 47a ustawy o PITNie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej należy, iż istnieją także sytuacje, w których samochód wynajmowany jest na krótki okres, gdzie umowa najmu nie jest sporządzana w tak szczegółowy sposób lub nie występuje wcale (np. w przypadku najmu samochodów na minuty). W takim przypadku zgodnie z art. 23 ust. 5d ustawy o PIT dla wynajmu krótkoterminowego samochodu osobowego na okres poniżej 6 miesięcy do limitu opłat należy wziąć pod uwagę wartość pojazdu ustaloną dla celów ubezpieczenia. Leasing i najem samochodu osobowego – jak wygląda w 2019 roku? Wraz z wejściem w życie nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych 1 stycznia 2019 roku sposób rozliczania samochodów wynajmowanych oraz samochodów w leasingu operacyjnym został ujednolicony. W obu przypadkach opłaty leasingowe oraz opłata za najem samochodu osobowego stanowią koszt uzyskania przychodu w proporcji do limitu 150 000 zł. Natomiast koszty eksploatacyjne (np. paliwo, myjnia) rozliczane są na takich samych zasadach, a sposób księgowania uzależniony jest od sposobu wykorzystywania pojazdu w działalności: prywatnie i służbowo – 75% odliczenia kosztów i 50% odliczenia VAT, wyłącznie w działalności – 100% odliczenia kosztów i 100% odliczenia VAT. Warunkiem odliczenia 100% kosztów i podatku VAT (w przypadku czynnych podatników VAT) jest prowadzenie szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu, zgłoszenie samochodu do urzędu skarbowego na druku VAT-26 oraz stworzenie regulaminu użytkowania pojazdu w firmie. W przypadku podatników zwolnionych z VAT ustawodawca nie doprecyzował, w jaki sposób nastąpić ma udowodnienie wykorzystywania pojazdu tylko do działalności. Podsumowując, leasing i najem samochodu osobowego są alternatywnym rozwiązaniem dla wielu przedsiębiorców. Należy jednak pamiętać, że w zależności od wybranej formy finansowania pojazdu w działalności gospodarczej - sposób rozliczenia ponoszonych kosztów jest inny. Jak wprowadzić do systemu samochód osobowy w leasingu operacyjnym? Samochód osobowy w leasingu operacyjnym należy wprowadzić do systemu poprzez zakładkę EWIDENCJE » POJAZDY » DODAJ POJAZD. W oknie dodawania pojazdu należy uzupełnić: nazwę pojazdu, numer rejestracyjny, typ - samochód osobowy, formę własności - leasing operacyjny i najem. sposób używania - prywatnie i służbowo lub tylko w działalności. Jeżeli wartość pojazdu nie przekracza 150 tys. zł należy zaznaczyć checkbox WARTOŚĆ POJAZDU PONIŻEJ 150 TYS. ZŁ. Jeżeli natomiast wartość pojazdu przekracza 150 tys. zł checkbox WARTOŚĆ POJAZDU PONIŻEJ 150 TYS. ZŁ. pozostaje pusty. Dodatkowo należy uzupełnić datę podpisania umowy leasingowej (lub jej zmiany) oraz wartość pojazdu. Przy dodawaniu wydatków dotyczących opłat leasingowych system automatycznie przeliczy wysokość kosztu w proporcji do limitu ustalonego na podstawie wprowadzonej wartości pojazdu. Więcej na temat wprowadzania pojazdu do systemu znajduje się w artykule: Dodawanie pojazdu do systemu

Wówczas opłacają zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej. Prywatny najem i dzierżawa - zasady opodatkowania. W przypadku gdy przychody z prywatnego najmu i dzierżawy uzyskiwane są poza działalnością gospodarczą, wówczas nie ma obowiązku, aby zaliczyć je do przychodów z działalności gospodarczej. Należy je

^{Pomoc ifirma Pojazdy Zmiany w przepisach 2019 Najem samochodu a PIT i VAT w 2019 2019 rok przyniósł sporo zmian na gruncie rozliczania kosztów użytkowania pojazdów w firmach. Część z nich jest bardzo korzystna z punktu widzenia podatników, część diametralnie zmienia sposób patrzenia na wydatki związane z samochodami. Nowelizacja przepisów wprowadziła nowe zasady rozliczania kosztów pojazdów użytkowanych na podstawie umowy najmu. W jaki sposób rozliczać najem samochodu na gruncie PIT i VAT w 2019 roku? Czynsz najmu samochodu osobowego a PIT Podstawową zmianą w zasadach rozliczania wydatków związanych z samochodem osobowym użytkowanym na podstawie umowy najmu jest wprowadzenie limitu opłat mogących stanowić koszt podatkowy w prowadzonej działalności. Zgodnie z nowymi przepisami, opłaty wynikające z umowy mogą być zaliczane do kosztów podatkowych jedynie w proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł (225 000 zł w przypadku samochodów elektrycznych) pozostaje do wartości samochodu będącego przedmiotem tej umowy. Ważne! Nowe przepisy stosuje się wyłącznie do umów zawartych lub zmienionych (aneksowanych) po 1 stycznia 2019 roku. W przypadku użytkowania samochodu osobowego na podstawie umowy najmu podpisanej w 2018 roku zastosowanie znajdują stare zasady rozliczania kosztów. W związku z powyższym, przedsiębiorcy, którzy na podstawie umowy najmu użytkują samochód osobowy o wartości nieprzekraczającej 150 000 zł (lub 225 000 zł) mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu cały czynsz najmu (lub dzierżawy). Jeżeli w ten sposób użytkowany będzie samochód o wartości przekraczającej ww. kwotę, wówczas konieczne będzie wyliczenie proporcji (przykładowo, przy samochodzie wartym 300 000 zł, do kosztów podatkowych można zaliczyć jedynie 50% czynszu najmu). Ważne! W przypadku umów najmu zawartych na okres krótszy niż 6 miesięcy, wartość samochodu braną pod uwagę przy omówionych kalkulacjach stanowi wartość przyjęta dla celów ubezpieczenia. W związku z powyższym każdorazowo warto sprawdzić, czy taka informacja pojawia się w umowie z firmą wynajmującą samochody. Wydatki eksploatacyjne a PIT Odrębną kwestię stanowią wydatki związane z eksploatacją wynajętego samochodu, jak np. zakup paliwa, płynu do spryskiwaczy etc. Obecnie, na zasadach zbliżonych do regulacji obowiązujących od kilku lat w podatku VAT, ustawa wprowadziła w podatkach dochodowych rozróżnienie na samochody osobowe używane wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej oraz na takie, które są wykorzystywane także do celów niezwiązanych z tą działalnością. W przypadku, gdy samochód osobowy nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, odliczeniu będzie podlegać 75% poniesionych kosztów jego używania (wskazany limit stosuje się również do 50% VAT, których nie można odliczyć). Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego (również na podstawie umowy najmu) wymaga, aby pojazd ten był wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (tak jak w przypadku podatku od towarów i usług). W tym celu konieczne jest zgłoszenie samochodu w urzędzie skarbowym za pomocą druku VAT-26 oraz prowadzenie przez podatnika szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu, wymaganej przepisami VAT dla pełnego odliczenia podatku VAT związanego z danym pojazdem samochodowym. Najem samochodu a VAT Jeśli chodzi o rozliczanie VAT od wydatków związanych z użytkowaniem samochodu osobowego w firmie nic się nie zmieniło. W dalszym ciągu przedsiębiorca ma prawo odliczyć 50% VAT od wszystkich kosztów związanych z takim pojazdem, w tym także od czynszu najmu. By możliwe było odliczenie 100% podatku od towarów i usług, podatnik musi spełnić określone w ustawie warunki – więcej na ten temat przeczytasz tutaj. Bądź na bieżąco! Sprawdź, co zmieniło się w podatkach w 2019 roku! Autor: Ewa Kozak – Czy ten artykuł był pomocny? Powiązane artykuły}

Жሶке оդυቬайиቂ
- Ձθςу о
- Иմоሬюከቾቸоφ νунοζዕջևл
Еቨուπеշ аሊид

^{Koszty 2019 - samochód osobowy lepiej wynająć niż kupić. Obowiązujące od początku 2019 roku przepisy dotyczące kosztów uzyskania przychodów samochodów osobowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej otworzyły nowe możliwości optymalizacyjne. Okazuje się, że bardziej opłacalny może być wielokrotny najem samochodu}

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, którzy nie mają siedziby lub zarządu w Polsce (nierezydenci), podlegają obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (mają oni tzw. ograniczony obowiązek podatkowy). Oznacza to, że polski fiskus ma prawo opodatkować jedynie taką część światowego dochodu zagranicznych podmiotów, którą można uznać za osiągniętą w Polsce. Kluczowe dla ustalenia zakresu obowiązku podatkowego nierezydenta jest zatem pojęcie „dochód osiągnięty na terytorium Polski". Sądy administracyjne i organy podatkowe niejednokrotnie próbowały ustalić, co należy rozumieć pod tym pojęciem. Raz wskazywano, że istotna jest siedziba płatnika, a więc terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako miejsce wypłaty wynagrodzenia (por. interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach z 13 stycznia 2014 r., IBPBI/2/423-1331/13/JD). Innym znów razem podkreślano rolę miejsca, w którym występuje efekt świadczenia, stwierdzając, że dochód jest osiągnięty na terytorium Polski wtedy, gdy rezultat usługi w postaci powstania lub powiększenia przychodów następuje w Polsce (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2013 r., II FSK 2200/11). Także miejsce świadczenia było istotnym kryterium przy ustalaniu zakresu obowiązku podatkowego. Powołał się na nie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 marca 2015 r. (II FSK 346/13), wyjaśniając, że „pod pojęciem »terytorium, z którym wiąże się osiąganie dochodów« należy rozumieć miejsce, gdzie faktycznie podejmowane są czynności zmierzające do osiągnięcia dochodu (...)". Przykładowy katalog Wprowadzony do ustawy o CIT od 1 stycznia br. ust. 3 w art. 3 wymienia przykładowy katalog dochodów (przychodów) uważanych za osiągane na terytorium Polski przez nierezydentów. Wśród nich znajdują się dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia. Artykuł 3 ust. 5 ww. ustawy precyzuje natomiast, że chodzi o przychody wymienione w art. 21 ust. 1 (dochód z należności licencyjnych) i art. 22 ust. 1 (dochód z dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych) ustawy o CIT. Jak zatem wynika z literalnego brzmienia przepisu, dochód (przychód) osiągnięty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej to każdy dochód osiągnięty przez nierezydenta, wymieniony w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, uzyskany: a) od polskiego podatnika, b) niezależnie od tego, gdzie została zawarta umowa, c) niezależnie od tego, gdzie zostało wykonane świadczenie. W celu wyeliminowania wątpliwości Jaki był cel wprowadzenia zapisu, zgodnie z którym dochód osiągnięty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej to dochód osiągnięty de facto niezależnie od miejsca wykonania świadczenia? W uzasadnieniu ustawy zmieniającej znalazło się stwierdzenie, że jest to jedna ze zmian, która zmierza do uszczelnienia systemu podatkowego, a jej celem jest wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych mogących skutkować unikaniem opodatkowania niektórych dochodów. Nowe powinności Czy omawiana zmiana wpłynie na obowiązki polskich rezydentów? Moim zdaniem tak. Warto pamiętać, że polscy podatnicy działają jako płatnicy podatku dochodowego, co oznacza obowiązek pobrania i odprowadzenia podatku w imieniu zagranicznego kontrahenta. Katalog przychodów, które podlegają obowiązkowi poboru podatku u źródła, został wskazany właśnie w art. 21 oraz art. 22 ustawy o CIT. Zawężając rozważania do dochodów z należności licencyjnych warto wskazać, że polski ustawodawca ustalił podatek dochodowy od należności (przychodów) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z tytułu świadczeń doradczych czy księgowych, ale również z praw do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego w wysokości 20 proc. Z kolei przychody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej lub żeglugi morskiej polegają w Polsce podatkowi u źródła w wysokości 10 proc. Przewidziane stawki podatku u źródła znajdują zastosowanie, jeżeli właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowi inaczej (niektóre umowy międzynarodowe przewidują korzystniejszą stawkę lub nawet brak obowiązku pobrania podatku). Zastosowanie preferencji może mieć jednak miejsce jedynie w przypadku posiadania certyfikatu rezydencji zagranicznego usługodawcy. Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Warto zatem rozważyć, czy polski podatnik wysyłający w podróż służbową swojego pracownika i ponoszący z tego tytułu dodatkowe koszty (np. wynajmu samochodu za granicą czy zakupu biletów lotniczych) będzie zobowiązany do poboru podatku u źródła w Polsce, niezależnie od tego, gdzie zrealizowano umowę. Sądy i fiskus miały różne zdania Już przed wprowadzeniem nowych regulacji stanowiska organów podatkowych i sądów administracyjnych w zakresie obowiązku poboru podatku u źródła w przypadku wynajmu samochodów za granicą nie były jednolite. Korzystne dla podatników orzecznictwo wskazywało, że w tym przypadku nie ma konieczności pobrania podatku u źródła, ponieważ usługa nie była realizowana na terytorium Polski. Obecnie mamy już pewność, że jeśli polski podatnik wynajmie samochód za granicą (np. w podróży służbowej), to bez znaczenia pozostanie fakt, że usługa ta jest wykonywana poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W takiej sytuacji należność licencyjna (opłata za wynajem) jest regulowana przez polskiego podatnika, a to w świetle art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT wystarcza, aby dochody z wynajmu samochodu np. w Berlinie uznać za dochód osiągany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Polski rezydent użytkujący pojazd za granicą jest wówczas płatnikiem zobowiązanym do pobrania i odprowadzenia 20-proc. podatku u źródła w imieniu wynajmującego, jeśli nie dysponuje jego certyfikatem rezydencji. W praktyce mało prawdopodobne jest, żeby wypożyczalna samochodów zgodziła się na obniżenie ceny wynajmu auta z tego tytułu, co oznacza, że zwiększy to koszt wynajęcia samochodu. Polski podatnik będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku do urzędu skarbowego w Polsce, a następnie do sporządzenia informacji IFT- 2R w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano zapłaty za wynajem samochodu. Zakup biletów lotniczych Podatnik kupujący bilety lotnicze od nierezydenta również jest płatnikiem podatku u źródła z tego tytułu. Jeśli zatem nie uzyska od owego przewoźnika certyfikatu rezydencji, to będzie zobowiązany do pobrania i odprowadzenia 10-proc. podatku do urzędu skarbowego w Polsce i sporządzenia informacji IFT – 2R. W praktyce często bilety lotnicze kupuje się od pośredników. Powstaje wówczas pytanie, czy trzeba pobrać podatek u źródła. Należy zwrócić uwagę, że art. 26 ust. 1 ustawy o CIT odwołuje się do technicznej czynności jaką jest „dokonywanie wypłaty należności na rzecz nierezydentów". W przypadku zatem płatności na rzecz profesjonalnego pośrednika w Polsce, który następnie przekazuje otrzymane świadczenie na rzecz nierezydenta (firmy lotniczej), to pośrednik będzie podmiotem zobowiązanym do odprowadzenia podatku u źródła. Takie stanowisko potwierdzają również sądy administracyjne, np. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 28 stycznia 2016 r. (I SA/Rz 1162/15). Natomiast organy podatkowe zwracają uwagę na konieczność rozważenia, czy w danej sytuacji występuje przedstawiciel zależny czy przedstawiciel niezależny w rozumieniu Modelowej Konwencji OECD. Przedstawiciel niezależny i zależny Przedstawicielem niezależnym jest podmiot, który działa w imieniu przedsiębiorcy zagranicznego w ramach swojej zwykłej działalności gospodarczej. Jego działalność nie ogranicza się zatem jedynie do reprezentowania konkretnego przedsiębiorcy. Nie pojawia się również element kontroli ze strony reprezentowanego przedsiębiorcy. W przypadku zapłaty za bilety lotnicze takiemu przedstawicielowi, nie powstanie obowiązek pobrania podatku u źródła. Tymczasem przedstawiciel zależny jest zakładem zagranicznego przedsiębiorcy, którego reprezentuje w Polsce. Taki przedstawiciel działa w imieniu tego konkretnego przedsiębiorcy i jest przez niego kontrolowany. W takim przypadku, w myśl art. 26 ust. 1d ustawy o CIT, niepobranie podatku u źródła nastąpi jedynie pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika prowadzącego zagraniczny zakład w Polsce certyfikatem rezydencji oraz uzyskania od niego pisemnego oświadczenia, że należności te związane są z działalnością tego zakładu. W przeciwnym razie polski podatnik będzie zobowiązany pobrać podatek z tytułu zapłaty za bilety lotnicze. Autorka jest doradcą podatkowym w Kancelarii KSP Legal & Tax Advice w Katowicach podstawa prawna: art. 3 ust. 2, 3 i 5, art. 16 ust. 1 pkt 15, art. 21 ust. 1, art. 22 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 i 1d oraz ust. 3 i 3a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. DzU z 2016 r. poz. 1888 ze zm.) Wkrótce przychody z biletów lotniczych będą bez podatku u źródła Odpowiedzią na wskazywane praktyczne problemy związane z pozyskiwaniem certyfikatów rezydencji od zagranicznych przewoźników, są prowadzone prace legislacyjne nad zmianą dotychczasowych regulacji w zakresie podatku u źródła przy zakupie biletów lotniczych. Projekt ustawy zmieniającej przewiduje wyłączenie obowiązku poboru podatku u źródła w przypadku przychodów uzyskiwanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego. Konieczność poboru podatku u źródła nadal ma dotyczyć przewozów nierozkładowych. W ich przypadku klient ma jednak bezpośredni kontakt z przewoźnikiem lotniczym, co umożliwia mu wyegzekwowanie certyfikatu rezydencji, pobór podatku, czy negocjowanie umowy. Zapłacony podatek u źródła może być kosztem uzyskania przychodu Zgodnie z zasadą ogólną wydatek stanowi koszt uzyskania przychodu, jeżeli został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i nie jest wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Zakup biletu lotniczego, czy wynajem samochodu dla pracownika można zaliczyć do kosztów podatkowych, jeżeli dotyczy podróży służbowej, podobnie jak inne tego rodzaju koszty (wynagrodzenie pracownika, diety, koszty hotelu itp.). Zdaniem Izby Skarbowej w Katowicach (interpretacja z 12 kwietnia 2016 r., IBPB-1-3/4510-218/16/AW) nie znajdzie tutaj zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 15 ustawy o CIT, ponieważ dotyczy on wyłącznie podatku dochodowego, który jest płacony przez podatnika, a nie podatku pobieranego przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego (nie jest to podatek tego płatnika).

mbkykp43f6.pages.dev/360

mbkykp43f6.pages.dev/740

mbkykp43f6.pages.dev/321

mbkykp43f6.pages.dev/686

mbkykp43f6.pages.dev/772

mbkykp43f6.pages.dev/280

mbkykp43f6.pages.dev/426

mbkykp43f6.pages.dev/878

mbkykp43f6.pages.dev/704

mbkykp43f6.pages.dev/654

mbkykp43f6.pages.dev/340

mbkykp43f6.pages.dev/509

mbkykp43f6.pages.dev/83

mbkykp43f6.pages.dev/344

mbkykp43f6.pages.dev/428

długoterminowy najem samochodu a podatek dochodowy