Sycylijska mafia to już legenda okryta płaszczykiem fantazji i tajemnicy, pełna mroku i fascynujących historii. Stereotypy o mafii słyszał chyba każdy z nas – ja na pewno! Po raz pierwszy miałam z nimi styczność przed wyjazdem na studia na Sycylię. Sporo osób ostrzegało mnie przed mafią, nie mając o niej zielonego pojęcia. Mafia miała mnie porwać, sprzedać albo zabić. Pytania o sycylijską mafię (i związane z nią bezpieczeństwo na Sycylii) dostaję do dziś mimo, że nie jestem żadnym znawcą jeśli chodzi o tę organizację ani nie mam w niej żadnych znajomości. Kiedy mówię, że lecę na Sycylię u większości moich rozmówców (przeważnie u osób, które mnie nie znają) pojawia się ten dziwny ironiczny uśmieszek, za którym czają się pytania o mafię. Dzisiaj mam dla Was listę filmów, które opowiadają o sycylijskiej mafii i są ekranizacjami prawdziwych wydarzeń (z paroma wyjątkami). Dzięki nim poznacie nieco lepiej mafijną rzeczywistość, zrozumiecie niektóre zachowania i działania mafii i zobaczycie, że zwykły śmiertelnik, który nie ma powiązań z mafią nie ma się czego obawiać. Oto najlepsze filmy o mafii sycylijskiej. Zapraszam! Poniżej znajdziecie subiektywnie wybrane najlepsze filmy o mafii sycylijskiej. Niektóre z nich są prawdziwymi dziełami filmowymi, klasykami, które trzeba obejrzeć. Inne świetnie przedstawiają świat mafii, jej kodeks i ideały. Każdy z tych filmów jest inny, każdy opowiada o mafii w inny sposób, z innej perspektywy, ale każdą z tych perspektyw warto poznać, żeby zrozumieć, jak złożonym bytem jest mafia. Gwarantuję, że jeśli obejrzycie przynajmniej część z poniższych filmów przestaniecie postrzegać tę organizację z perspektywy stereotypu. Poniższa lista filmów o mafii sycylijskiej jest chronologiczna – od najstarszego do najmłodszego filmu. Na koniec polecam również kilka filmów dokumentalnych o mafii sycylijskiej, które znajdziecie na Netflixie. Zobacz również: 5 mitów o Sycylii, które należy obalić Ojciec Chrzestny (1972) “Ojciec Chrzestny” w reżyserii Francisa Forda Coppoli to już klasyk. Ten film zna i widział chyba każdy. To na jego podstawie większość z nas wyrobiła sobie opinię na temat mafijnej rzeczywistości. “Ojciec Chrzestny” został nakręcony na podstawie słynnej powieści Mario Puzo o tym samym tytule. Głównym bohaterem jest Don Vito Corleone, z pochodzenia Sycylijczyk, szef mafii nowojorskiej, który przy pomocy swoich synów i zaufanego pomocnika stara się utrzymać swoją pozycję w bezwzględnym świecie amerykańskiej mafii. Film opowiada o historii rodu Corleone, ale ukazuje również podstawowe zasady działania mafii i kodeksu mafijnego (honor, szacunek i wierność rodzinie). Sto kroków (2000) Jeden z lepszych i najbardziej przejmujących (moim zdaniem) filmów, które traktują o sycylijskiej mafii. Dramat kryminalny “Sto kroków” w reżyserii Marco Tullio Giordana opowiada prawdziwą historię życia Giuseppe “Peppino” Impastato, sycylijskiego aktywisty lewicowego, który miał odwagę sprzeciwić się działaniom mafii i wyśmiewać jej działania na antenie swojego radia. Tytułowe “Sto kroków” to odległość jaka dzieli dom rodziny Impastato od domu Tano Badalamentiego, bossa lokalnej mafii. Akcja filmu rozgrywa się w sycylijskim miasteczku Cinisi. To tam mieszka cała rodzina Impastato i tam urodził się Peppino. Już jako mały chłopiec, Giuseppe przebywał w otoczeniu mafii. Jego ojciec i najbliżsi krewni należeli do tej organizacji, a jego wujek Cesare Manzella był bossem mafii w Cinisi. Dorosłemu Peppino (w tej roli świetny Luigi Lo Cascio) daleko jednak do ideałów świata mafii. Robi wszystko co może, żeby wyrazić czy pokazać swój sprzeciw. W 1978 roku jego antymafijne działania zostają przypłacone życiem. W 2001 roku “Sto kroków” był nominowany do Złotych Globów za najlepszy film zagraniczny. Luigi Lo Cascio został wyróżniony za tę rolę statuetką Davida di Donatello dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Mafia zabija tylko latem (2013) “Mafia zabija tylko latem” to komedia kryminalna w reżyserii Pierfrancesco Diliberto, znanego pod pseudonimem Pif. Film w lekki i humorystyczny sposób (ale z należytym szacunkiem) pokazuje życie w Palermo w latach 80 z perspektywy Arturo. Arturo jest zwykłym sycylijskim chłopcem, który (jak każde dziecko) chodzi do szkoły, zakochuje się w koleżance z klasy i ma swoje marzenia. Niezwykłość Arturo polega jednak na tym, że na co dzień zderza się z mafijną rzeczywistością. Zwierza się ze swojego zauroczenia Rocco Chinnici (jeden z sędziów, którzy zainicjowali prace przeciwko mafii), przeprowadza wywiad z generałem Dalla Chiesa i zajada się irisem z ricottą z inspektorem policji Borisem Giuliano. “Mafia zabija tylko latem” opowiada o głośnych zbrodniach sycylijskiej mafii, które miały miejsce w latach 80. i 90., a o których sam Pif słyszał, wychowując się i dorastając na Sycylii. Koniec filmu można uznać za swoisty hołd bohaterom ruchu antymafijnego, którzy działali w tamtych czasach. Film otrzymał nagrodę Davida di Donatello za najlepszy debiut reżyserski w 2014 roku. La Siciliana Ribelle (2008) “La Siciliana Ribelle” (angielski tytuł “Sicilian Girl”) w reżyserii Marco Amenty opowiada o sycylijskiej mafii z perspektywy kobiety. Film przedstawia historię Rity Atrii (w filmie Rity Mancuso, gdyż reżyser postanowił zmienić nazwiska ze względu na prywatność żyjącej rodziny), córki Vito Atrii, lokalnego bossa mafijnego z Partanny. W 1985 roku, w wieku 11 lat, Rita jest świadkiem zabójstwa swojego ojca przez innego członka tego samego klanu. Kilka lat później z rąk mafii ginie również jej brat. Rita, która przez lata zapisywała w swoim pamiętniku wszystkie, najbardziej ponure i brudne tajemnice mafii, pragnie zemsty. Jako 17-letnia dziewczyna zaczyna współpracować z wymiarem sprawiedliwości i z sędzią Paolo Borsellino, członkiem Sztabu Antymafijnego i jednym z sędziów, którzy doprowadzili do słynnego Maksiprocesu. Historia Rity nie ma szczęśliwego zakończenia. W 1992 roku, kilka dni po zamachu bombowym, w którym zginął sędzia Borsellino, Rita popełnia samobójstwo. “La Siciliana Ribelle” opowiada jedną z najmniej znanych historii mafijnych. Warto ją obejrzeć chociażby po to, żeby zobaczyć jak zmieniała się mafia od środka na przełomie lat 80. i 90., jak działają mafijne mechanizmy i jak traktowane są osoby, które sprzeciwiają się mafijnej zmowie milczenia. Nie wiem, czy znajdziecie ten film w języku polskim (z napisami czy z lektorem), ale jeśli znajdziecie go po angielsku czy po francusku, zobaczcie go sobie, bo warto. Zdrajca (2019) Tommaso Buscetta to jedno z głośniejszych i najbardziej znanych nazwisk współczesnej mafii. To on, jeden z czołowych przedstawicieli Cosa Nostry, sprzeciwił się mafii, złamał zmowę milczenia (omertà) i zaczął współpracować z włoskim i amerykańskim wymiarem sprawiedliwości. To właśnie on, Don Masino, został świadkiem koronnym i w 1986 roku podczas Maksiprocesu wyjawił wszystkie tajemnice sycylijskiej mafii. To przez niego (a raczej dzięki niemu) na ławie oskarżonych zasiadło 460 mafiosi. Większość z nich (ponad 360 osób) skazano, a aż 19 otrzymało dożywocie. “Zdrajca”, nowy film w reżyserii Marco Bellocchio, opowiada historię najsłynniejszego pentito (członek mafii, który złamał zmowę milczenia) w historii sycylijskiej mafii. Film rozpoczyna się sceną uroczystości ku św. Rozalii, patronki Palermo, w której uczestniczą najważniejsi członkowie mafii. Następnie ukazuje fragmenty włoskiego i brazylijskiego życia Tommaso Buscetty, działanie sycylijskiej mafii, współpracę bossa z Giovannim Falcone, przebieg Maksiprocesu i wydarzenia mu towarzyszące. Bellocchio przedstawia postać Buscetty bez cienia oceny. Z jednej strony to bezwzględny mafiozo, który zabił ogrom ludzi, a z drugiej – honorowy boss, któremu moralność i lojalność w stosunku do prawdziwego kodeksu mafijnego kazała ujawnić sekrety mafii. Staje on przeciwko nowym przywódcom Cosa Nostry, którzy zdradzili prawdziwy honor i prawdziwe wartości mafii. “Zdrajca” to bardzo ciekawie zrobiony i nakręcony obraz. Warto zobaczyć! Najlepsze filmy o mafii sycylijskiej – filmy dokumentalne Nasz ojciec chrzestny (2019) Pełnometrażowy film dokumentalny, który opowiada o życiu Tommaso Buscetty – pierwszego w historii bossa mafii, który obrócił się przeciwko swojej organizacji. “Nasz ojciec chrzestny” przedstawia historię Buscetty w sposób rzetelny, posiłkując się zarówno nagraniami telewizyjnymi, fragmentami Maksiprocesu i wypowiedziami osób, które miały styczność z Don Masino, jak i prywatnymi nagraniami rodziny Buscetta. Co najważniejsze (i najbardziej wartościowe), po 30 latach ukrywania się i milczenia rodzina Buscetta, czyli żona, córki i syn Don Tommaso, opowiadają o nim (i o całym swoim życiu) ze swojej perspektywy. Bardzo ciekawy dokument, który znajdziecie na Neflixie (tutaj). Polecam! Najbardziej poszukiwani przestępcy: Matteo Messina Denaro – ostatni ojciec chrzestny Cosa Nostry (2020) Matteo Messina Denaro to obecny boss Cosa Nostry, capo di tutti capi. Skazany na dożywocie za śmiertelne zamachy w Capaci, Palermo, Florencji czy w Rzymie, Messina Denaro od 27 lat jest poszukiwany listem gończym. Nikt, dosłownie nikt nie wie, gdzie się ukrywa i czy w ogóle żyje. To właśnie jego postaci poświęcony jest jeden z odcinków nowej serii Netflixa “Najbardziej poszukiwani przestępcy”. Dowiecie się z niego, kim jest Messina Denaro, jakie przestępstwa ma na swoim koncie i co łączyło go z Totò Riina. W filmie wypowiadają się śledczy, którzy prowadzą lub prowadzili jego sprawę, przyjaciel oraz świadek koronny, który w latach 90. zeznawał przeciwko sycylijskiej mafii. Vendetta: Prawda, kłamstwa i mafia (2021) “Vendetta: Prawda, kłamstwa i mafia” to najnowszy serial dokumentalny wyprodukowany przez Netflix, który pokazuje, co może się wydarzyć (i co się dzieje), kiedy ludzie mający na celu zwalczać mafię sami zostaną oskarżeni o wymuszenia czy nadużywanie swojej władzy. Bohaterami sześcioodcinkowego serialu Netflixa są dwie osobowości, zwalczające sycylijską przestępczość zorganizowaną. Jedną z nich jest Pino Maniaci – były przedsiębiorca budowlany, dzisiaj dziennikarz lokalnej telewizji Telejato zajmującej się działalnością antymafijną. Pino jest niesamowicie charyzmatycznym działaczem społecznym, który poświęcił swoje życie, aby zwalczać Cosa Nostrę i ukazywać nielegalne działania i nadużycia władzy. Drugą bohaterką jest Silvana Saguto, była sędzina i przewodnicząca Departamentu Środków Prewencyjnych sądu w Palermo, która przez wiele lat działała przeciwko mafii dla dobra Sycylii i całych Włoch. W 2013 roku Pino Maniaci ujawnia szczegóły działań Saguto, które z praworządnością mają niewiele wspólnego i nazywa je największym skandalem tego wieku. Na odpowiedź od wysoko postawionej sędzi Pino nie musi długo czekać tym bardziej, że władza, która działa przeciwko mafii dobrze wie, jak uciszyć niewygodnych świadków. Problem (dla Saguto) w tym, że Maniaci jest nieugięty i niczego się nie boi. Sprawa Saguto kończy się procesem i wyrokiem pod koniec 2020 roku, natomiast sprawa Pino Maniaci ma swój koniec w kwietniu 2021. Serial dokumentalny Netflixa opowiada o tym, co dzieje się przez te wszystkie lata (od 2013 do 2021), jakie sprawy i historie wychodzą na światło dzienne i kto tak naprawdę walczy z sycylijską mafią. Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥ Zobacz także: Najlepsze filmy włoskie – klasyki kina włoskiego, które musisz zobaczyćOpis. (1) Oparta na faktach historia "The Good Mothers" opowiada o życiu trzech kobiet, które odważyły się przeciwstawić mafii 'Ndrangheta: Denise - córka Lei Garofalo, Maria Concetta Cacciola i Giuseppina Pesce. Pomaga im prokurator Anna Colace, która zaraz po przybyciu do Kalabrii pokierowała się intuicją: aby pokonać klany Włoskie seriale - czy twórcy z Półwyspu Apenińskiego potrafią robić dobre seriale? Jakimi cechami charakteryzuje się włoska telewizja i jaka tematyka dominuje w tamtejszych produkcjach? Oto nasz TOP 10 najlepszych włoskich seriali. Są wśród nich wasze ulubione? Włoskie seriale telewizyjne Włoskie seriale cieszą się sporą popularnością. Sama telewizja cały czas pozostaje bardzo popularnym medium na Półwyspie Apenińskim. Działa tam bardzo dużo stacji telewizyjnych - według raportu Confindustria Radio Televisioni pod koniec pierwszego kwartału 2017 roku we Włoszech dostępnych było aż 431 kanałów telewizyjnych. Włosi mają więc w czym wybierać, a stacje i platformy prześcigają się w dostarczaniu widzom najatrakcyjniejszych programów i seriali. Kiedyś sporą popularnością cieszyły się takie seriale jak: "Don Matteo", "Inspector Montalbano", "Ośmiornica", "Rex" czy "Boris". Zdarza się, że popularne włoskie seriale, trafiały w końcu do polskiej telewizji. Tak było choćby z wspomnianim wcześniej "Don Matteo", czyli "Ojcem Mateuszem". To opowieść rozgrywająca się w miasteczku Gubbio w środkowych Włoszech, w którym ksiądz Matteo Bondini, poza posługą w miejscowej parafii, pomaga żandarmom w rozwiązywaniu spraw kryminalnych. Polska wersja tego serialu "Ojciec Mateusz" jest na antenie TVP od 11 listopada 2008 i wciąż powstają kolejne sezony produkcji z Arturem Żmijewskim w roli głównej. Zdjęcia do serialu powstają w Sandomierzu, który według producentów bardzo przypomina włoskie Gubbio. Zdrady, pożądanie, intrygi i siły nadprzyrodzone - oto seriale podobne do "Gry o tron"!Zobacz więcejPodobnie było w przypadku serialu "CentoVetrine", który powstał w Polsce pod tytułem "Galeria". Produkcja byłą emitowana na antenie TVP od 30 stycznia 2012 do 12 czerwca 2014. Akcja serialu rozgrywała się w rodzinnym barze u Huberta, a głównymi bohaterami byli przedstawicieli trzech serialowych rodzin – Woydattów, Kosowskich oraz Dworzaków. W rolach głównych wystąpili: Magdalena Turczeniewicz, Bartosz Porczyk, Tomasz Dedek, Julia Pietrucha, Andrzej Deskur, Joanna Orleańska, Rafał Cieszyński, Marek Kalita, Paulina Chapko, Błażej Michalski, Maciej Wojdyła, Marek Frąckowiak i Karolina Piechota. "Komisarz Alex" również pochodzi z Włoch, ale częściowo. Serial oparty jest co prawda na austriacko-niemieckim serialu "Komisarz Rex", ale Włosi stworzyli również swoją wersji serialu zatytułowaną "Il commissario Rex". Głównym bohaterem jest tam pies policyjny, przywieziony z Wiednia do Rzymu przez komisarza Lorenzo Fabbri’ego. "Casa Vianello" to z kolei najdłuższy emitowany serial komediowy we włoskiej telewizji. Serial o małżeństwie Raimonda Vianello i Sandry Mondaini doczekał się 16 sezonów emitowanych od od 1988 do 2007 roku. "Un Medico In Famiglia", czyli opowieść o rzymskiej rodzinie lekarza Lele Martiniego emitowana jest do dziś. "I Cesaroni" to kolejny włoski serial telewizyjny. Produkcja koncentrowała się na losach wielodzietnej rodziny Cesaroni. Ostatni odcinek wyemitowano w 2014 roku. Włoskie seriale o miłości Trudno znaleźć włoski serial, w którym nie występowałby wątek miłosny. Włosi podobnie jak Hiszpanie uwielbiają produkcje o miłości, a w szczególności telenowele i opery mydlane. Wspomniana nieco wcześniej "Centovetrine" o pracownikach galerii handlowej, zlokalizowanej w centrum Turynu jest świetnym przykładem. Serial opowiada o miłości i namiętności, koncentruje się również na walce o władzę. "Edera" to telenowela z 1992 roku. To historia dziewczyny opuszczonej przez matkę przed drzwiami klasztoru. Dzięki siostrom Edera kończy studia, a w wieku dwudziestu lat opuszcza klasztor, by stawić czoła światu. Edera znajduje pracę w jednym z butików, w którym poznaje bogatego chłopaka... Zobacz galerięW telenoweli "Namiętności" z 1986 roku poznajemy historię Simony - brzydkiej dziewczyny, bogatego ojca. Kiedy dziewczyna rozchorowuje się na nieuleczalną chorobę, jej ojciec przekupuje Marca, chłopaka do którego wzdychała jego córka. Ten, mimo, że ma narzeczoną, godzi się na ślub z Simoną, aby „zarobić” trochę pieniędzy. "Nebbie e delitti", "Un passo dal cielo" to kolejne włoskie seriale o miłości. Włoskie seriale kryminalne Włoska telewizja mafią stoi i nie ma się wcale co dziwić, bo organizacje przestępcze na trwałe wpisały się w historię włoskiego państwa i społeczeństwa. Na rynku znajdziemy niezliczoną ilość książek i filmów opisujących mafijne struktury i walkę o wpływy, a włoska telewizja nie ma zamiaru w tej kwestii odstawać. Mafia to dla twórców bardzo wdzięczny temat: pełen brutalności, charyzmatycznych bohaterów i porywającej, często nieprzewidywalnej fabuły obfitującej w seks i zbrodnie, a że we Włoszech nie istnieje jedna mafia, a jest ich wiele, można zaryzykować stwierdzenie, że inspiracji do tworzenia nigdy twórcom nie zabraknie. Jednym z najpopularniejszych włoskich seriali kryminalnych jest obecnie "Gomorra", inspirowany głośną powieścią Roberta Saviano oraz jego adaptacją w reżyserii Matteo Garrone. To bardzo realistyczne, niemalże reporterskie spojrzenie na bezwzględny świat neapolitańskiej kamorry. Tu nie ma miejsca na honor i zasady, jakie rządziły światem mafii rodem z „Ojca chrzestnego”. Bohaterami serialu są członkowie rodziny Savastano - gangsterskiego klanu, w którym obowiązuje zasada bezgranicznej lojalności i posłuszeństwa. Ich największym wrogiem i konkurentem jest grupa, na której czele stoi Salvatore Conte. Konflikt między nimi nasila się, gdy Don Pietro Savastano wysyła swoich ludzi - Cyria i Attilia - by podpalili posiadłość rodziny Conte. Dochodzi do krwawej i bezwzględnej wojny gangów, w której wszystkie chwyty są dozwolone. "La Piovra", czyli wspominana wcześniej "Ośmiornica" to jeden z najważniejszych włoskich seriali kryminalnych. To opowieść o komisarzu Corrado Cattani, który przenosi się z Mediolanu do Trapani na Sycylii, aby zastąpić zamordowanego szefa wydziału kryminalnego lokalnej policji. Na miejscu próbuje rozwiązać zagadkę śmierci kobiety, która zginęła tej samej nocy, co szef policji. "Komisarz Montalbano", czyli "Il Commissario Montalbano" na podstawie powieści powieści kryminalnych Andrei Camilleriego wciąż cieszy się dużą popularnością we Włoszech, do tego stopnia, że zdecydowano się nakręcić prequel "Młody Montalbano" (2012). Pisząc o włoskich serialach kryminalnych nie sposób nie wspomnieć o serialu "Don Matteo", czyli wspomnianej wcześniej historii księdza Matteo Bondini, który pomaga w rozwiązywaniu spraw kryminalnych. "Romanzo Criminale", czyli "Opowieść kryminalna" to serial o Libańczyku, który chce przejąć władzę w Rzymie. W tym celu staje na czele brutalnego gangu. "L'onore e il rispetto" to historia rodu Rocco, a przede wszystkim dwóch braci: Tonio i Santi, którzy po śmierci ojca oddalają się coraz bardziej od siebie, niszcząc ostatnie łączące rodzinę ogniwa. Włoski serial kryminalny ma na swoim koncie rownież Netflix. "Suburra" - thriller kryminalny będący prequelem filmu z 2015 roku o tym samym tytule. Akcja rozgrywa się w Rzymie - mieście w którym polityka, Kościół, mafii i korupcja przenikają się, a lokalne gangi, deweloperzy i pralnie brudnych pieniędzy tworzą jeden, nierozerwalny organizm. Bohaterami "Suburry" są młodzi mężczyźni z różnych środowisk, których drogi przecinają się właśnie w Wiecznym Mieście. W Neapolu znowu leje się krew. Czemu "Gomorra" to najlepszy serial na świecie?Zobacz więcejWłoskie seriale to również "Młody papież". Produkcja w reżyserii zdobywcy Oscara, twórcy "Wielkiego piękna", Paolo Sorrentino to kąśliwa, zrealizowana w sercu Watykanu opowieść o życiu niekonwencjonalnego papieża, który w wyniku intrygi i licznych układów zostaje Głową Kościoła Katolickiego. "Medyceusze: Władcy Florencji" to z kolei historia jednego z najpotężniejszych rodów w historii z Dustinem Hoffmanem ("Absolwent", "Rain Man") i Richardem Maddenem, czyli Robbem Starkiem z "Gry o tron" w rolach głównych. Najpopularniejsze włoskie seriale według serwisu IMDb: "Gomorra" (ocena IMDb: 8,7/10) "Medyceusze: Władcy Florencji" (ocena IMDb: 7,9) "Młody papież" (ocena IMDb: 8,4) "Space: 1999" (ocena: IMDb: 7,4) "Prawdziwa historia rodu Borgiów" (ocena IMDb: 7,8) "Suburra" (ocena IMDb: 8,1) "Inspektor Montalbano" (ocena IMDb: 8,4) "Odyseja" (ocena IMDb: 7,0) "Il cacciatore" (ocena IMDb: 7,9) "Don Matteo" (ocena IMDb: 6,7) W galerii znajdziecie nasz subiektywny ranking TOP 10 najlepszych włoskich seriali. Sprawdźcie, co wybraliśmy! Zobacz galerię Gomorra – włoski serial o mafii, Neapolu i przyjaźni. “Gomorra” to włoski serial telewizyjny, którego premiera odbyła się w 2014 roku. Opowiada on historię klanu Savastano, rządzącego neapolitańskim podziemiem, oraz jego rywali i wrogów. Serial ten oparty jest na bestsellerowej książce autorstwa Roberto Saviano, która
Po stworzeniu listy najlepszych produkcji na HBO GO, Netflixie i takich których nie znajdziecie na platformach streaming’owych, przyszedł czas na najlepsze kryminalno-gangsterskie seriale z Polski. Glina (2003-2008) Serial kryminalny wyreżyserowany przez Władysława Pasikowskiego. Andrzej Gajewski (Jerzy Radziwiłowicz), oficer z wydziału zabójstw, jest człowiekiem uczciwym, nie znosi kompromisów i układów. Dla pracy poświecił życie prywatne. Rozstał się z żoną (Ewa Telega), która mieszka z ich córką Julią (Anna Cieślak), studentką prawa. Najbliższymi współpracownikami Gajewskiego są samotny Jerzy (Robert Gonera) oraz Artur (Maciej Stuhr), świeżo upieczony absolwent szkoły policyjnej. Serial ukazuje pracę policjantów z wydziału zabójstw, ciągle narażonych na stres i niebezpieczeństwo. Serial w reżyserii Władysława Pasikowskiego jest opowieścią o miłości, nienawiści, o ludzkich namiętnościach tak silnych, że prowadzących do zbrodni. Głównym bohaterem jest komisarz Andrzej Gajewski (Jerzy Radziwiłowicz), pracownik wydziału zabójstw, prowadzący jednocześnie kilka trudnych spraw, które w miarę rozwoju akcji się ze sobą zazębiają i łączą. Jest człowiekiem uczciwym, nie znosi kompromisów i układów. Dla pracy poświecił życie prywatne. Rozstał się z żoną, która mieszka z ich córką Julią, studentką prawa. Najbliższymi współpracownikami Gajewskiego są samotnik Jerzy Pawlak (Robert Gonera), Bonifacy Jóźwiak (Jacek Braciak), jedyny z policjantów zespołu mający szczęśliwe życie rodzinne oraz Artur Banaś (Maciej Stuhr), świeżo upieczony absolwent szkoły policyjnej i syn jednego z dawnych współpracowników Gajewskiego. Serial ukazuje pracę policjantów z wydziału zabójstw, ciągle narażonych na stres i niebezpieczeństwo. fot. „Glina”, kadr Pitbull (2005-2008) Akcja serialu została osadzona w realiach współczesnej Warszawy. Wątek fabularny obraca się wokół spraw kryminalnych, z jakimi reżyser Patryk Vega, zetknął się podczas przygotowywania dokumentacji. Zaczerpnięty z życia pomysł na scenariusz najpierw znalazł odzwierciedlenie w kinowym filmie „Pitbull”, którego premiera odbyła się wiosną 2005 r. Na bazie kinowej wersji służbowych i życiowych perypetii warszawskich policjantów z wydziału zabójstw, zrealizowano serial telewizyjny, rozbudowując pewne wątki. Przy współudziale Mariusza Bielińskiego powstała opowieść ukazująca w realistyczny sposób brutalny i mroczny świat zbrodni, z którym na co dzień stykają się oficerowie kryminalni. Ich ciężka, niebezpieczna praca, wysiłek i trud nie są należycie wynagradzane. Za zaangażowanie, próby godzenia życia prywatnego z zawodowym płacą wysoką cenę. Mają w życiu chwile satysfakcji z wykonywanego zawodu, ale częściej zdarzają się im momenty załamania i zwątpienia. Szukają ucieczki od problemów w alkoholu, mają też do wyboru „łatwiejszy” los po drugiej stronie barykady. Stadion Dziesięciolecia w Warszawie zasłynął jako największy jarmark w Europie, gdzie można upłynnić niemal wszystko, pozbyć się trefnego towaru. Tu ściągają uczciwi handlarze, ale też cwaniacy, drobni kanciarze i zorganizowane grupy przestępcze, specjalizujące się w różnych dziedzinach. Nad największymi czuwają żołnierze i ochroniarze mafijni. Sięgają tu też wpływy bezwzględnego Saida (ponoć postać autentyczna), który ma na sumieniu porwania, wymuszanie haraczy, morderstwa na zlecenie. Na stadionie dochodzi do krwawej jatki, którą zgotował dłużnikom mafiosa jego człowiek. W ciągnącą się od lat sprawę Saida jest zaangażowanych pięciu policjantów z sekcji operacyjnej, których poznajemy w pierwszym odcinku serialu. Trudne i wyczerpujące śledztwo odmieni ich życie, zmusi do podjęcia kontrowersyjnych decyzji, wpłynie na zmianę dotychczasowych postaw. W główne role policjantów wcielają się Marcin Dorociński, Andrzej Grabowski, Janusz Gajos, Paweł Królikowski, Rafał Mohr, Roma Gąsiorowska. fot. „Pitbull” Fala zbrodni (2003-2008) Serial opowiada o funkcjonariuszach pracujących w specjalnym oddziale zajmującym się walką z zorganizowaną przestępczością (OPZ). Każdy kolejny odcinek opowiada jedną historię, ale w każdej z nich pojawiać się będzie kilku policjantów – głównych postaci serialu. Łączy ich przede wszystkim praca, ale będziemy także świadkami rodzących się przyjaźni, miłości i nienawiści spowodowanej zdradą. Walka dobra ze złem jest osią tematyczną tego serialu. Policjanci będą musieli stoczyć niejedną bitwę w imię sprawiedliwości i prawdy. I tak, jak w życiu, nie zawsze skończy się ona happy endem. Ich przeciwnikami będą zarówno pospolici bandyci, jak i zorganizowane grupy mafijne, mające powiązania ze światem polityki. Lecz głównym wrogiem jest rozszerzająca swoje wpływy w Polsce bardzo niebezpieczna rosyjska grupa przestępcza „Sergiejskaja”. Jako główni bohaterowie wystąpili Edward Żentara, Radosław Pazura, Agnieszka Dygant, Mariusz Jakus, Przemysław Sadowski. Agnieszka Wagner, Mirosław Baka i Dorota Kamińska. fot. kadr z serialu Odwróceni (2007-) Głównymi bohaterami są Paweł Sikora (Artur Żmijewski), doświadczony policjant z Centralnego Biura Śledczego oraz Blacha – Jan Blachowski (Robert Więckiewicz), gangster z najmocniejszej grupy przestępczej w Polsce. Osią serialu jest skomplikowana i niezwykle ryzykowna gra, jaka toczy się między jednym a drugim. Policjant próbuje przeciągnąć gangstera na stronę prawa. Gangster chce skorumpować policjanta. Ci dwaj mężczyźni stoją po przeciwnych stronach barykady, ale wiele ich łączy. To, czym się zajmują, niszczy ich rodziny. Obaj mają wspaniałe żony i obaj bardzo kochają swoje dzieci, ich życie dalekie jest jednak od ideału. W pojedynkę muszą zmagać się z niechęcią swoich środowisk i własną słabością. Obaj są rozdarci. Blacha pomiędzy miłością i troską o rodzinę, a lojalnością wobec grupy, z której się wywodzi. Sikora z kolei miedzy pacą a domem, dla którego ma zawsze za mało czasu. Desperacko próbuje być jednocześnie dobrym mężem i ojcem oraz dobrym policjantem. Serial dopiero po 12 latach doczekał się kontynuacji. Premiera drugiego sezonu odbędzie się 18 lutego. Więcej o nowej części „Odwróconych” można znaleźć tutaj: fot. „Odwróceni”,TVN Krew z krwi (2012-2015) Za reżyserię serialu jest odpowiedzialny Xawery Żuławski, który także brał udział w stworzeniu kilku odcinków „Pitbulla”. Akcja serialu rozgrywa się w Gdyni. Carmen Rota-Majewska (Agata Kulesza), córka byłego bossa mafii, wiedzie życie z dala od kryminalnego półświatka i wychowuje trójkę dzieci. Jej mąż, Marek (Zbigniew Stryj) oficjalnie prowadzi prywatną przystań jachtową, ale w rzeczywistości, razem z bratem Carmen, Wiktorem (Andrzej Andrzejewski) i jego kumplem Stefanem (Łukasz Simlat) zajmuje się przemytem papierosów. Gdy mąż głównej bohaterki ginie w wyniku gangsterskich porachunków, jej życie diametralnie się zmienia. Pojawiają się obcy ludzie, grożąc dzieciom, żądając spłaty długów męża i skradzionych narkotyków. By chronić bliskich, kobieta staje na czele stworzonego przez rodzinę interesu. fot. „Krew z krwi”, CANAL+ Ślepnąc od świateł (2018-) Fabuła serialu jest oparta na powieści kryminalnej o tym samym tytule, autorstwa Jakuba Żulczyka, który jest także odpowiedzialny za powstawanie serialu. Kuba (Kamil Nożyński debiutujący jako aktor – członek hiphopowego składu Dixon37) to znany warszawski diler. Jest perfekcjonistą i outsiderem. Lubi mieć wszystko pod kontrolą – włącznie ze swoim dokładnie przemyślanym i zaplanowanym wizerunkiem. Jest zagadką dla otoczenia – to, co widzą inni to jedynie przystojna twarz, drogie ubrania, dobry samochód. Nikt nie wie o nim zbyt wiele, za to on zna bardzo wielu. Jego klientami są politycy, celebryci, zamożne panie domu, gwiazdy hip-hopu, hipsterzy. Mężczyzna obraca się w gronie lokalnych gangsterów dowodzonych przez Stryja (Janusz Chabior). Ich wspólnym szefem jest Jacek (Robert Więckiewicz). Jedyną bliską mu osobą jest przyjaciółka Pazina (Marta Malikowska). Kuba jest zmęczony swoim życiem – chciałby od niego uciec, wyjechać gdzieś daleko – kupuje więc dwa bilety w jedną stronę. Wylot za tydzień, do Argentyny. Przez ten czas musi jeszcze załatwić kilka spraw. W tym samym momencie z więzienia, po kilkuletnim wyroku, wychodzi Dario (Jan Frycz), gangster starej daty. Nieoczekiwanie ich losy przetną się, co doprowadzi do konfrontacji Kuby z jego dotychczasowym życiem i decyzjami – tymi, które podjął i tymi, które jeszcze przed nim. Ślepnąc od świateł (2018-) Ekstradycja (1995-1999) Głównym bohaterem jest Olgierd Halski, komisarz policji (Marek Kondrat), który tropi handlarzy narkotyków, rosyjską mafię i usiłuje walczyć z korupcją wśród polskich urzędników państwowych. Dodatkowo ścigani przez niego wkraczają w jego życie prywatne, zagrażając jego najbliższym. Olgierd jest policjantem bardzo skutecznym, jednak jego życie prywatne usłane jest problemami – jest rozwiedzionym alkoholikiem, a jego córka Basia wychowywana jest przez jego siostrę – bizneswoman Sabinę Borkowską (Małgorzata Pieczyńska). Jedynymi osobami, którym ufa są jego przyjaciel i przełożony – podinspektor Stefan Sawka (Witold Dębicki), oraz szef UOPu Jerzy (Krzysztof Kolberger), kolega Olgierda z lat młodości występujący z nim na zawodach szermierczych. Serial przedstawia całokształt problemów bezpieczeństwa państwa w latach 90. w ramach nowo ustanowionej tzw. III RP. Fabuła serialu, obok przedstawienia przestępczej działalności gangsterów, półświatka, zorganizowanych grup przestępczych, ujawnia także działalność organów ścigania: policji oraz Urzędu Ochrony Państwa, ukazując przy tym pozytywne i negatywne postaci funkcjonariuszy. fot. kadr z serialu Sfora (2002) Przed laty czterech przyjaciół, którzy mieszkali na terenie jednego z osiedli w Warszawie, zawiązało pakt i nazwało się „sforą”. Obecnie nadkomisarz Walerian Duch (Paweł Wilczak) i komisarz Stanisław Olbrycht (Olaf Lubaszenko) są pracującymi razem policjantami, Grzegorz Nowicki (Radosław Pazura) – prokuratorem, a nadinspektor Jan Sulima (Marek Kalita) – komendantem głównym Policji. Przyjaciele zaczynają badać działalność Ryszarda Starewicza, ps. Stary (Krzysztof Kolberger), szefa jednego z gangów. Nadinspektor Jan Sulima zostaje zastrzelony na zlecenie gangstera. Ryszard Starewicz rozkazuje zabić również komisarza Stanisława Olbrychta. Morderca popełnia jednak błąd i w zamachu ginie żona policjanta, Barbara, będąca w drugim miesiącu ciąży. Komisarz Stanisław Olbrycht nie wytrzymuje i podczas przesłuchania zabija podejrzanego (Robert Więckiewicz), za co trafia do więzienia. Poznaje tam młodego hakera Pawła Lipskiego (Łukasz Garlicki). Ten wkrótce zostaje wypuszczony i zaczyna pracować dla Ryszarda Starewicza. Tymczasem nadkomisarz Walerian Duch i prokurator Grzegorz Nowicki zdobywają zgodę na zwolnienie warunkowe Stanisława Olbrychta. Przyjaciele chcą udowodnić Ryszardowi Starewiczowi udział w praniu brudnych pieniędzy i zniszczyć jego interesy. Pomaga im młoda policjantka komisarz Joanna Różycka „Nika” (Karolina Gruszka). fot. „Sfora”,TVP Oficer (2004-2005) Akcja serialu toczy się w Warszawie, gdzie młodzi bandyci, Grand (Paweł Małaszyński), Juby (Eryk Lubos) i Zidane (Rafał Cieszyński) próbują przejąć władzę w mieście z rąk od lat rządzącego przestępczym światkiem Topora (Krzysztof Globisz). Wyszkoleni w Legii Cudzoziemskiej, są brutalni i bezwzględni. Tytułowym bohaterem jest Tomasz Kruszyński „Kruszon” (Borys Szyc), młody oficer policji, który ze swoim partnerem Rysiem (Andrzej Chyra) pracuje nad rozbiciem siatki przestępczych powiązań. Obok nich pojawia się Aldona (Magdalena Różczka), kobieta piękna i niezależna. Kruszon to symbol policjantów nowej generacji. Z pozoru luzak z warszawskiej Pragi, w rzeczywistości jest inteligentnym i przebiegłym funkcjonariuszem. Doskonale odnajduje się w środowisku przestępczym, co ułatwia mu wnikanie w mafijne struktury i rozpracowywanie ich od środka. Silny i nieugięty charakter oraz wierność ściśle wyznaczonym zasadom nie pozwalają mu się poddać nawet w trudnych sytuacjach. fot. Kadr z serialu
Rodzina Borgia była wybitną włoską rodziną szlachecką w okresie renesansu. Zyskali znaczącą władzę i wpływy w XV i XVI wieku, szczególnie w Państwie Kościeln
Lista słów najlepiej pasujących do określenia "serial o mafii rodzina":KLANANDRZEJYAKUZAMARIANOJCIECADAMMAREKTOMASZANNARAFAŁROMANROBERTZIĘBABONANZAWOJCIECHELŻBIETAHALINATADEUSZSAGADOM
Serial „Gomorra” ukazuje współczesny Neapol z perspektywy jednego z klanów kamorry. Odarty z gangsterskiego etosu obraz włoskiej mafii to ekranizacja bestsellerowego reportażu Roberto Saviano. Realizm historii sprawia, że śledzi się ją z zapartym tchem, mimo że serial nie ma pozytywnych bohaterów.
Tęsknicie za "Gomorrą"? A może uważacie, że produkcji o gangsterach jest za mało? Jeśli na którekolwiek pytanie odpowiedzieliście twierdząco, "Suburra" jest czymś dla Was. Drobne spoilery. Pierwsza włoska produkcja Netfliksa musiała być o mafii, innej możliwości nie było. Problem tylko w tym, że już jedna, niezwykle popularna gangsterska produkcja telewizyjna z Italii wyszła na świat. Twórcy "Suburry" sami sprezentowali sobie zatem karkołomne zadanie – musieli stworzyć serial, który z pewnością będzie do niemal kultowej już "Gomorry" porównywany, a jeszcze musi się po tych porównaniach obronić. Trudna misja, ale nie bez szans na powodzenie. Tutaj jednak takich porównań nie znajdziecie – "Gomorrę" odkładam na bok i oceniam "Suburrę" taką, jaka jest, bez dodatkowego kontekstu. Nie będzie także porównań do filmowej "Suburry" – serial jest jej prequelem i znajomość filmu absolutnie nie jest wymagana. Jest ich trzech. Aureliano (Alessandro Borghi) – stosunkowo młody gangster, z którym już trzeba się liczyć, ale który wciąż nie gra w pierwszej lidze. Spadino (Giacomo Ferrara) – pochodzący z gangsterskiej, cygańskiej rodziny, więc siłą rzeczy znający jedynie takie życie. Gabriele (Eduardo Valdarnini) – syn policjanta. Żaden z niego wielki gangster, ale zachciało mu się handlować kokainą w złym miejscu, co wplątuje go w spore kłopoty i krzyżuje jego ścieżki z Aureliano i Spadino. Bardzo ważną postacią jest także Samurai (Francesco Acquaroli) – postawiony zdecydowanie wyżej od nich gangster, który nie raz, nie dwa wpłynie na ich losy. No i jest jeszcze Rzym – miejsce, o którym z czystym sumieniem można powiedzieć, że jest bohaterem akcji na równi ze wspomnianymi wcześniej postaciami. Operatorzy wykonali świetną robotę, pokazując nam z jednej strony miasto urzekające swoim pięknem, a czasem zabierając nas w takie jego zakamarki, w które turyści mogliby zajrzeć jedynie przez przypadek. Wieczne miasto zachwyca i niepokoi zarazem i trudno się dziwić – w końcu jego centralnym punktem jest Watykan i Bazylika św. Piotra, którą w serialu widać nader często. Szybko się przekonamy, że to miejsce piękne tylko z wierzchu, a panowie ubrani w sutanny są nie mniejszą mafią niż ci z pistoletami u boku. Można powiedzieć, że to właśnie Kościół splata losy trzech głównych bohaterów, bo spotykają się oni w tym samym miejscu i w tym samym czasie – na suto zakrapianej orgii, na której niemal umiera wysoko postawiony w Watykanie ksiądz. Panowie postanawiają go szantażować, aby zarobić jak najwięcej pieniędzy i nawet nie zauważają, jak wplątuje ich to w coraz większe problemy. W tle zaczyna się pojawiać do cna przepełniona korupcją włoska polityka i nie myślcie, że tylko rzymscy urzędnicy potrafią dogadać się z mafią, by osiągnąć swoje cele – ci z Watykanu robią to równie chętnie. Scenarzyści "Suburry" potrafią zręcznie żonglować wątkami. Łączą je w odpowiednich momentach, ale gdy trzeba, potrafią też bohaterów na trochę rozdzielić. Bardzo dobrze serialowi robi to, że jego bohaterowie nie zasiadają na najwyższych szczeblach zorganizowanej przestępczości. Owszem, trzeba się z nimi liczyć, a o Samuraiu, który wydaje się pociągać za wiele sznurków, mówi się nawet, że rządzi tym miastem, ale nawet i on trafia na ludzi, którzy nie się onieśmieleni jego władzą. Siła "Suburry" tkwi właśnie w bohaterach, bo przez większość czasu jednak nie jest to serial wypakowany akcją. Nie uświadczycie tutaj tylu szalonych pościgów i strzelanin, jak w "Narcos". Tutaj liczą się przede wszystkim bardzo niejednoznaczne postacie. Taki Aureliano na przykład z jednej strony jest szaleńcem, który często nie panuje nad nerwami – czym zresztą sprowadza na siebie spore problemy. Przez całe to szaleństwo bardzo często przebija się jednak sentymentalny gość, który tęskni za matką i potrafi przygarnąć psa zabitego przed chwilą gangstera. Spadino wydaje się być w konflikcie z całym światem, swoją rodziną, a przede wszystkim ze sobą. W końcu to gangster ukrywający przed wszystkimi swój homoseksualizm, a na dodatek zmuszony przez rodziców do ślubu, który wzmocni pozycję jego rodu w rzymskim półświatku. Ta postać udała się chyba twórcom najbardziej – Spadino jest pełen sprzeczności, bo niby wygląda na najbardziej wyluzowanego ze wszystkich bohaterów, ale można odnieść wrażenie, że wewnątrz niego wszystko się gotuje. Najbardziej tragicznym bohaterem jest jednak Gabriele – chłopak zdecydowanie nie pasuje do tego gangsterskiego świata, jednak z czasem pochłania go on coraz bardziej, aż wydaje się, że to się nie może dobrze skończyć. Jako produkcja gangsterska "Suburra" wypada więcej niż dobrze – ciemne interesy, których w Rzymie nie brakuje zostały tu przedstawione bardzo realistycznie, doskonale oddano także różnorodność panującą w tym świecie – są tutaj ludzie działający po cichu, którzy zarobili już pewnie niesamowite pieniądze, ale starają się z tym nie obnosić i są tacy, jak cygańska rodzina Spadino – obwieszeni złotem, które ocieka też ze ścian ich domów. Są ludzie działający racjonalnie, są tacy, którzy zbyt często dają się ponieść emocjom. Twórcy serialu odzierają nas także z idealizmu, bo w tym świecie każdy człowiek ma swoją cenę, trzeba tylko ją znaleźć. Nawet polityk, który wydaje się prawy i sprawiedliwy, bo w końcu nikt nie chce chodzić w obdartych butach. Jeśli czegoś jeszcze w dzisiejszej telewizji brakuje, to są to mocne seriale o gangsterach. "Suburra" udanie wypełnia tę lukę i nie pozwala się nudzić przez 10 odcinków. Owszem, momentami tempo serialu mogłoby być nieco szybsze, ale w ostatecznym rozrachunku to serial, który prostymi środkami, bez szczególnego kombinowania, potrafi widza zaintrygować i przyciągnąć do ekranu. Sposoby na to są czasem wręcz absurdalnie proste – wystarczy na przykład na początku odcinka pokazać zaskakującą scenę, a później cofnąć akcję o 24 godziny, by pokazać, jak do niej doszło. Nie jest to szczególnie wysublimowane, ale skoro działa, to czego chcieć więcej? Bo "Suburra", mimo czasem szekspirowskich dylematów bohaterów, to jednak przede wszystkim serial, który ma dostarczać widzom rozrywki i jego twórcy zdają się to rozumieć. Chwała im za to, że udało im się stworzyć rozrywkę wysokich lotów, którą powinni docenić fani i "Narcos", i "The Wire". A fani "Gomorry" to wręcz powinni przyjąć ten serial z otwartymi rękami.Najbardziej poszukiwany boss mafii wpadł w ręce policji. Ukrywał się 30 lat. Ojciec chrzestny włoskiej Cosa Nostry został aresztowany w prywatnej klinice w Palermo. Przed wymiarem
.